Wyrok III KRS 8/10

Wyrok z dnia 17 sierpnia 2010 r. III KRS 8/10 Orzeczenie sądu dyscyplinarnego stwierdzające popełnienie przewinie- nia dyscyplinarnego z odstąpieniem od wymierzenia kary może być uwzględ- nione przez Krajową Radę Sądownictwa rozpatrującą sprawę o przedstawienie Prezydentowi RP kandydatury sędziego na wyższe stanowisko. Przewodniczący SSN Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Roman Kuczyński, Jerzy Kwaśniewski (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 sierpnia 2010 r. sprawy z odwołania Roberta M. od uchwały Krajowej Rady Sądownictwa [...] z dnia 17 lutego 2010 r. w sprawie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Okręgowego w W. o d d a l i ł odwołanie. U z a s a d n i e n i e Uchwałą z dnia 17 lutego 2010 r. [...] Krajowa Rada Sądownictwa postanowiła, że sędzia Sądu Rejonowego Robert M. nie zostanie przedstawiony Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o powołanie do pełnienia urzędu na stanowi- sku sędziego Sądu Okręgowego w W. W uzasadnieniu uchwały wskazano następujące okoliczności. Robert M. w 1996 r. ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie W., uzyskując tytuł magistra prawa. Po odbyciu aplikacji sądowej, w kwietniu 2001 r. złożył egzamin sędziowski, uzyskując ocenę dobrą. Z dniem 20 czerwca 2001 r. kandydat został mianowany asesorem sądowym z powierzeniem pełnienia czynności sędziowskich w Sądzie Rejonowym dla W.-M. w W. Postanowieniem Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 grudnia 2003 r. Robert M. został powołany na stanowisko sędziego Sądu Rejonowego dla W.-M. w W. Od marca 2004 r. orzekał w [...] Wydziale Cywilnym tego Sądu, a po reorganizacji od 1 sierpnia 2006 r. - w [...] Wydziale Cywilnym. Do- 2 konująca oceny kwalifikacji kandydata sędzia Sądu Okręgowego Małgorzata K. wy- raziła pogląd, że opiniowany ma predyspozycje zawodowe i osobiste, które mogą „skutkować” powołaniem go na stanowisko sędziego Sądu Okręgowego. Kolegium Sądu Okręgowego w W. na posiedzeniu w dniu 10 listopada 2009 r. zaopiniowało kandydaturę w następujący sposób: 0 głosów „za”, 5 głosów „przeciw” i 2 głosy „wstrzymujące się”. Na posiedzeniu Zgromadzenia Przedstawicieli Sędziów Sądu Okręgowego w W. w dniu 19 listopada 2009 r. spośród 75 członków Zgromadzenia biorących udział w głosowaniu: 5 członków głosowało „za”, 32 „przeciw”, 35 członków „wstrzymało się” od głosu, 3 głosy były „nieważne”. Wymagane kworum wynosiło 70 osób. Minister Sprawiedliwości wystawił kandydatowi opinię pozytywną. Krajowa Rada Sądownictwa postanowiła nie przedstawiać kandydatury Ro- berta M. Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej z wnioskiem o powołanie go do peł- nienia urzędu na stanowisku sędziego Sądu Okręgowego w W. z uwagi na negatyw- ną opinię Kolegium Sądu Okręgowego w W. i Zgromadzenia Przedstawicieli Sędziów Sądu Okręgowego w W. „Ponadto stwierdzono popełnienie przewinienia dyscyplinar- nego”. Powyższą uchwałę Krajowej Rady Sądownictwa zaskarżył odwołaniem do Sądu Najwyższego Robert M. W odwołaniu zarzucono: 1) obrazę przepisów postę- powania (art. 3983 § 1 pkt 2 k.p.c.), przez uwzględnienie w motywach uchwały faktu przewinienia dyscyplinarnego sędziego, pomimo że fakt ten nie podlegał odnotowa- niu w aktach osobowych sędziego (art. 124 § 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. - Prawo o ustroju sądów powszechnych - Dz.U. Nr 98, poz. 1070 ze zm.; dalej: „usp”.); 2) obrazę przepisów prawa materialnego przyjętych za podstawę tego orzeczenia (art. 3983 § 1 pkt a k.p.c.), przez niezastosowanie dobrodziejstwa tożsamego z za- tarciem skazania (analogicznie do art. 124 § 2 ustawy - Prawo o ustroju sądów po- wszechnych), co mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonej uchwały. Odwołują- cy się wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, że wprawdzie na przełomie 2006 i 2007 r. toczyło się przeciwko niemu postępowanie dyscyplinarne, ale zostało ono zakończone uznaniem odwołującego się za winnego nieumyślnego przewinienia dyscyplinarnego i odstąpieniem od wymierzenia kary. Takie rozstrzygnięcie - zda- niem odwołującego się - nie powinno ograniczać kariery zawodowej. Zgodnie bo- wiem z art. 124 § 1 usp do akt osobowych sędziego dołącza się jedynie dane o wy- mierzonych karach dyscyplinarnych, zatem inne rozstrzygnięcia sądu dyscyplinarne- 3 go nie powinny mieć wpływu na przebieg służby sędziego, w szczególności na jej ocenę, skoro nawet wymierzone kary dyscyplinarne podlegają z upływem czasu za- tarciu (art. 124 § 2 usp). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Odwołujący się nie kwestionuje okoliczności, które rozpatrzyła Krajowa Rada Sądownictwa. Jest zatem poza sporem, że kandydatura sędziego Roberta M. na wolne stanowisko w Sądzie Okręgowym w W. nie uzyskała poparcia ani Kolegium Sądu Okręgowego w W. ani Zgromadzenia Przedstawicieli Sędziów Sądu Okręgo- wego w W. Odwołujący się potwierdza też fakt popełnienia przewinienia dyscyplinar- nego. Co do tej ostatniej okoliczności, to w uzasadnieniu uchwały Krajowej Rady Są- downictwa została ona wskazana wyłącznie we wzmiance ograniczonej do stwier- dzenia popełnienia przewinienia dyscyplinarnego. Pomimo lakoniczności w tym za- kresie uzasadnienia zaskarżonej uchwały, należy przyjąć, że Krajowa Rada Sądow- nictwa uwzględniła tylko to przewinienie dyscyplinarne odwołującego się, które on - już bardziej konkretnie - przedstawił w uzasadnieniu odwołania, że chodziło o postę- powanie dyscyplinarne zakończone w 2007 r. uznaniem za winnego nieumyślnego przewinienia dyscyplinarnego z odstąpieniem od wymierzenia kary. Zarzuty odwoła- nia nie dotyczą więc ustaleń faktycznych stanowiących podstawę zaskarżonej uchwały, ale polegają na zakwestionowaniu prawa Krajowej Rady Sądownictwa do uwzględnienia faktu popełnienia przewinienia dyscyplinarnego bez wymierzenia kary w sprawie nieprzedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu sędziego w sądzie wyższej instancji. Chybione są zarzuty odwołania powołujące się na konsekwencje orzeczeń skazujących na karę dyscyplinarną, a zwłaszcza że tylko takie orzeczenia podlegają włączeniu do akt osobowych ukaranego sędziego. Przedstawiona argumentacja nie jest zasadna skoro w rozpatrywanej sprawie nie zastosowano wobec odwołującego się konsekwencji przewidzianych w razie wyroku orzekającego karę dyscyplinarną, w szczególności fakt popełnienia przewinienia dyscyplinarnego nie został uwidoczniony w aktach osobowych. Przede wszystkim jednak bezpodstawna byłaby sugestia, że ze stwierdzonym w uchwale popełnieniem przewinienia dyscyplinarnego Krajowa Rada Sądownictwa wiązała konsekwencje przewidziane w związku z ukaraniem dys- cyplinarnym, w szczególności - pozbawienie możliwości awansowania na wyższe 4 stanowisko sędziowskie przez okres pięciu lat, określone w art. 109 § 3 usp. Nic ta- kiego z uzasadnienia zaskarżonej uchwały nie wynika. Natomiast Krajowa Rada Są- downictwa rozważyła zaistnienie popełnienia przewinienia dyscyplinarnego jako jed- nej z wielu okoliczności, które podlegały rozpatrzeniu w sprawie, w której Krajowa Rada Sądownictwa dokonywała wyboru jednego z wielu (39) kandydatów, którzy zgłosili się na wolne stanowiska w Sądzie Okręgowym w Warszawie. Popełnienie przewinienia dyscyplinarnego w okresie kilku lat poprzedzających rozpatrywanie zgłoszenia na wyższe stanowisko sędziowskie jest zdarzeniem ściśle związanym z pracą sędziego i jako takie należy do zespołu okoliczności podlegających rozpatrze- niu. Odpowiada to zresztą wprost regule wynikającej z § 20 rozporządzenia Prezy- denta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 13 listopada 2007 r. w sprawie szczegółowe- go trybu działania Krajowej Rady Sądownictwa oraz postępowania przed Radą (Dz.U. Nr 219, poz. 1623). Stosownie do tego przepisu w sprawach indywidualnych Rada podejmuje uchwały po wszechstronnym rozważeniu wszystkich okoliczności sprawy na podstawie udostępnionej dokumentacji oraz wyjaśnień uczestników po- stępowania. Rada nie rozważa okoliczności objętych ochroną informacji niejawnych, jeżeli nie zostały one przedstawione w sposób przewidziany prawem. Z powyższych względów stwierdzając, że zarzuty sprzeczności uchwały z pra- wem okazały się niezasadne Sąd Najwyższy orzekł zgodnie z art. 13 ust. 5 ustawy o Krajowej Radzie Sądownictwa. ========================================