Postanowienie III CZP 13/10

Sygn. akt III CZP 13/10 POSTANOWIENIE Dnia 18 marca 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku Bożeny W. o wypłatę wynagrodzenia za dokonanie czynności notarialnej, na posiedzeniu jawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 marca 2010 r., na skutek zagadnienia prawnego przedstawionego przez Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r., „Czy przyznawane notariuszowi, w trybie art. 6 § 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991 roku-Prawo o notariacie, od Skarbu Państwa wynagrodzenie w wysokości maksymalnej stawki taksy notarialnej, winno być podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług?" odmawia podjęcia uchwały. 2 Uzasadnienie Notariusz Bożena W. wniosła o przyznanie od Skarbu Państwa wynagrodzenia w wysokości 1 733, 54 zł za sporządzenie notarialnej umowy sprzedaży, ponieważ strona tej umowy była zwolniona przez sąd od ponoszenia kosztów wynagrodzenia notariusza. Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2009 r. Sąd Rejonowy przyznał notariuszowi wynagrodzenie w wysokości 1 257 zł, a w pozostałym zakresie oddalił wniosek. Sąd ten uznał, że składnikami należnego wynagrodzenia notariusza są: kwota 763 zł z tytułu taksy notarialnej, kwota 200 zł za sporządzenie i przesłanie wniosku o wpis oraz kwota 294 zł za wypisy. Przy rozpoznawaniu zażalenia Bożeny W. przez Sąd Okręgowy wyłoniło się istotne zagadnienie prawne, a mianowicie, „czy przyznawane notariuszowi od Skarbu Państwa w trybie art. 6 § 4 ustawy z dnia 14 lutego 1991 r. – Prawo o notariacie (tekst jedn. Dz. U. z 2008 r. Nr 189, poz. 1158 ze zm.) wynagrodzenie w wysokości maksymalnej stawki notarialnej winno być podwyższone o stawkę podatku od towarów i usług”. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2009 r. Sąd Okręgowy przedstawił te zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia w trybie art. 390 § 1 k.p.c. W dniu 5 marca 2010 r. wpłynęło do Sądu Najwyższego pismo skarżącej, w którym cofa zażalenie, zrzeka się roszczenia objętego zażaleniem oraz wnosi o umorzenie postępowania w tej sprawie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zagadnienie prawne stanowiące przedmiot zapytania sądu odwoławczego może dotyczyć tylko takich problemów, które pozostają w związku z rozstrzygnięciem sprawy, tu: z rozstrzygnięciem wątpliwości prawnej przy określeniu wysokości wynagrodzenia notariusza wyznaczonego przez sąd do dokonania czynności notarialnej (art. 5 § 1 i 2 oraz 6 § 3 i 4 Prawa o notariacie). 3 Konsekwencją procesową cofnięcia zażalenia przez wnioskodawczynię jest konieczność umorzenia postępowania zażaleniowego (art. 391 § 2 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c.). Takie niemerytoryczne zakończenie postępowania zażaleniowego nie pozostaje w jakimkolwiek związku przyczynowym z przedstawionym zagadnieniem prawnym (art. 390 § 1 k.p.c.), dlatego należało odmówić podjęcia uchwały.