Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie III CZ 93/05

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
III CZ 93/05
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Henryk Pietrzkowski, Iwona Koper, Maria Grzelka

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 93/05 POSTANOWIENIE Dnia 30 listopada 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Maria Grzelka SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa "W.(...)" sp. z o. o. w K. przeciwko "M.(...)" S.A. w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 listopada 2005 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt I ACa (...), oddala zażalenie. Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną wniesioną przez pełnomocnika strony powodowej w dniu 13 czerwca 2005 r. od wyroku oddalającego apelację z dnia 18 marca 2005 r. Rozstrzygnięcie powyższe uzasadnione zostało stwierdzeniem, że wcześniejszy wniosek pełnomocnika strony powodowej (adwokata) z dnia 23 marca 2005 r., o „doręczenie wyroku” nie oznacza spełnienia przesłanki dopuszczalności skargi kasacyjnej. Warunkiem wniesienia tej skargi jest bowiem złożenie w terminie tygodniowym od ogłoszenia wyroku wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem, a takiego wniosku pełnomocnik strony powodowej nie złożył. Rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W utrwalonym i jednolitym orzecznictwie Sądu Najwyższego dotyczącym kasacji prezentowany był pogląd, że warunkiem dopuszczalności kasacji jest złożenie w terminie tygodniowym wniosku o doręczenie odpisu orzeczenia sądu drugiej instancji z 2 uzasadnieniem. Jeśli wniosek taki nie został skutecznie złożony, kasacja, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Złożenie wniosku o doręczenie tylko odpisu wyroku sądu drugiej instancji w terminie tygodniowym od ogłoszenia jego sentencji nie oznacza spełnienia przesłanki dopuszczalności kasacji. W takiej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że wniosek został złożony w celu wszczęcia procedury zaskarżenia wyroku kasacją. Jest to wówczas wniosek o doręczenie stronie odpisu sentencji złożony na podstawie art. 9 k.p.c. (por. orzeczenia z dnia 15 listopada 2001 r., III CZ 86/01, LEX nr 52715, z dnia 7 stycznia 2003 r., I PZ 104/02, OSNP 2004, nr 13, poz. 231, z dnia 25 listopada 1997 r., I PZ 39/97, OSNP 1998, nr 18, poz. 545, z dnia 11 kwietnia 2000 r., I PKN 583/99, OSNP 2001, nr 18, poz. 555). Wbrew zarzutom podniesionym w zażaleniu stanowisko to zachowało aktualność na gruncie przepisów dotyczących skargi kasacyjnej. Przepis art. 387 § 3 k.p.c. nie uległ bowiem żadnym zmianom, natomiast treść art. 3934 § 1 k.p.c., który dotyczył kasacji, odpowiada treści art. 3985 § 1 k.p.c., dotyczącego skargi kasacyjnej (zmienił się tylko termin do wniesienia skargi kasacyjnej). Zarówno w przypadku kasacji, jak i skargi kasacyjnej warunkiem skutecznego wniesienia obu tych środków prawnych jest uprzednie doręczenie – w następstwie złożonego wniosku - odpisu wyroku z uzasadnieniem. Okoliczność, że w aktualnym stanie prawnym w sprawach, w których apelację oddalono, uzasadnienie sporządza się tylko wówczas, gdy strona zażądała doręczenia jej wyroku z uzasadnieniem, w niczym nie zmienia stanowiska zaprezentowanego w powołanych orzeczeniach. Nadal warunkiem dopuszczalności skargi kasacyjnej jest złożenie w terminie tygodniowym przewidzianym w art. 387 § 3 k.p.c. wniosku o doręczenie odpisu wyroku sądu drugiej instancji z uzasadnieniem. Okoliczność, że w rozpoznawanej sprawie Sąd Apelacyjny – mimo uregulowania przyjętego w art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz ustawy – prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 13, poz. 98) - sporządził z urzędu uzasadnienie wyroku oddalającego apelację (art. 387 § 1 zd.2 k.p.c.) nie mogła mieć wpływu na sposób zaskarżenia wyroku. Z przytoczonych względów należało orzec, jak w sentencji (art. 39814 w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c.).

Powołane sygnatury

I PKN 583/99, I PZ 104/02, I PZ 39/97, III CZ 86/01