Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie III CZ 56/09

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
III CZ 56/09
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Hubert Wrzeszcz, Katarzyna Tyczka-Rote, Kazimierz Zawada

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt III CZ 56/09 POSTANOWIENIE Dnia 4 grudnia 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Hubert Wrzeszcz (przewodniczący) SSN Katarzyna Tyczka-Rote SSN Kazimierz Zawada (sprawozdawca) w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej Budynku oś. K. przeciwko J.D. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 grudnia 2009 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w K. z dnia 11 sierpnia 2009 r., sygn. akt [...], odrzuca zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Rejonowy postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2009 r. odrzucił skargę J.D. o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku tego sądu z dnia 12 marca 2007 r. W uzasadnieniu wyjaśnił, że zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych - zastępstwo to dotyczy także czynności procesowych związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym podejmowanych przed sądem niższej instancji - a J.D. sporządził skargę osobiście. W związku z tym skargę tę należało, zgodnie z art. 4246 § 3 k.p.c., odrzucić. Postanowienie Sądu Rejonowego z dnia 11 sierpnia 2009 r. J.D. zaskarżył zażaleniem, również sporządzonym osobiście. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Sąd Rejonowy trafnie wyjaśnił, że stosownie do art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych, rozciągające się także na czynności procesowe związane z postępowaniem przed Sądem Najwyższym podejmowane przed sądem niższej instancji. Wspomniany wymóg zastępstwa dotyczy zatem też rozpoznawanego przez Sąd Najwyższy zażalenia na odrzucenie skargi na niezgodność z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 3941 § 1 k.p.c.). Z tych samych przyczyn, z których Sąd Rejonowy odrzucił skargę J.D., należało więc również odrzucić jego zażalenie na odrzucenie skargi. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji (art. 373 w związku z art. 39821 k.p.c.).