Postanowienie III CZ 14/07

Sygn. akt III CZ 14/07 POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa "P." sp. z o.o. z siedzibą w K. przeciwko A.M. i K.M. o ustalenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 16 marca 2007 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 5 grudnia 2006 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem Sąd Apelacyjny odrzucił skargę kasacyjną strony powodowej „P.” od wyroku tego Sądu z dnia 30 sierpnia 2006 r., wskazując, że ze względu na wartość przedmiotu zaskarżenia (6 250 zł) skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. W zażaleniu skarżący podnosi, że skoro przedmiotem sprzedaży był udział w spółce z o.o., a jest on również prawem niemajątkowym, skarga kasacyjna w niniejszej sprawie przysługuje. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Przepis art. 3982 § 1 k.p.c. jednoznacznie stanowi, że w sprawach o prawa majątkowe, w których wartość przedmiotu zaskarżenia jest niższa niż 50 tys. zł skarga kasacyjna jest niedopuszczalna. Powód żądał ustalenia bezskuteczności umowy sprzedaży udziału w spółce z o.o. W literaturze i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że na udział w spółce z o.o. składają się uprawnienia stricte majątkowe, takie jak prawo do zysku lub tzw. sumy polikwidacyjnej oraz uprawnienia korporacyjne (prawo do udziału w zgromadzeniu wspólników, prawo głosu na zgromadzeniu). Uprawnienia o charakterze korporacyjnym służą do ochrony uprawnień majątkowych, dlatego należy również zaliczyć je do praw o charakterze majątkowym. Wbrew wiec twierdzeniom skarżącego umowa o sprzedaż udziału w spółce z o.o. jest umową o przeniesienie prawa o charakterze majątkowym. Skoro zaś powództwo o ustalenie jest sprawą majątkową gdy dotyczy ustalenia istnienia prawa majątkowego, to rozpoznawana sprawa jest bez wątpienia sprawą majątkową. W takiej sytuacji, biorąc pod uwagę wartość udziału, skarga kasacyjna w takiej sprawie nie przysługuje. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.