Postanowienie III CNP 37/11

Sygn. akt III CNP 37/11 POSTANOWIENIE Dnia 26 stycznia 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Irena Gromska-Szuster w sprawie z powództwa Skarbu Państwa - Wojskowego Biura Emerytalnego w K. przeciwko J. M. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 stycznia 2012 r., na skutek skargi pozwanego o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 października 2009 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie 2 W skardze o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku pozwany J. M. wskazał, że zaskarża w całości prawomocny wyrok Sądu Okręgowego w K. z dnia 15 października 2009 r. i stwierdził między innymi, że zmiana lub uchylenie tego wyroku w drodze przysługujących pozwanemu środków prawnych nie było i nie jest możliwe, gdyż od powyższego wyroku nie przysługiwał i aktualnie również nie przysługuje środek zaskarżenia, bowiem wartość przedmiotu zaskarżenia była niższa niż 50 000 zł. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że pozwany nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu wskazanego wyroku Sądu drugiej instancji w tej części, w jakiej Sąd Okręgowy uwzględniając jego apelację zmienił wyrok Sądu pierwszej instancji i obniżył zasądzoną od J. M. na rzecz Skarbu Państwa - Wojskowego Biura Emerytalnego w K. kwotę 50 588,88 zł do kwoty 46 668,24 zł, a zatem niedopuszczalne było zaskarżenie wyroku Sądu Okręgowego w całości. Jednakże ta wadliwość, która prowadziłaby do częściowego odrzucenia skargi (w części obejmującej wyrok uwzględniający apelację), o tyle nie ma istotnego znaczenia, że skarga podlega odrzuceniu w całości, jako nie spełniająca wymagania określonego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. Przepis ten przewiduje między innymi konieczność wykazania w skardze, że wzruszenie zaskarżonego wyroku w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Jak wielokrotnie wskazywał Sąd Najwyższy, wymaga to przedstawienia w odpowiednim wywodzie prawnym argumentów wykazujących w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości, że nie istniała i nie istnieje możliwość wzruszenia zaskarżonego wyroku w drodze wszystkich innych przewidzianych prawem środków. Nie jest zatem wystarczające wykazanie, że od orzeczenia nie przysługiwała i nie przysługuje skarga kasacyjna, konieczne jest przeprowadzenie wyczerpującego wywodu prawnego wykazującego niedopuszczalność w sprawie 3 lub nieskuteczność także wszystkich innych środków takich jak między innymi skarga o wznowienie postępowania oraz inne środki prawne pozwalające na zmianę lub uchylenie orzeczenia, ewentualnie służące pozbawieniu lub ograniczeniu jego wykonalności (porównaj między innymi postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 27 stycznia 2006 r. III CNP 23/05, OSNC 2006/7-8/140, z dnia 24 lipca 2008 r. I CNP 50/08, z dnia 23 stycznia 2009 r. I NCP 108/08 i z dnia 3 czerwca 2011 r. II CNP 14/11, niepubl.). Z uwagi na to, że rozpoznawana skarga nie zawiera żadnego wywodu wykazującego brak możliwości wzruszenia zaskarżonego wyroku w drodze innych, poza skargą kasacyjną, środków prawnych, Sąd Najwyższy orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 4248 § 1 w zw. z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. jw