Postanowienie III CNP 16/10

Sygn. akt III CNP 16/10 POSTANOWIENIE Dnia 18 maja 2010 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jacek Gudowski w sprawie z powództwa Nieruchomości „T.(...)” sp. j. w K. przeciwko D. D. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 18 maja 2010 r., na skutek skargi strony powodowej o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 kwietnia 2009 r., sygn. akt II Ca (…), odrzuca skargę. Uzasadnienie Powód Nieruchomości „T.(...)” spółka jawna z siedzibą w K., w sprawie przeciwko D. D. o zapłatę kwoty 7484,70 zł z odsetkami ustawowymi, wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wyroku Sądu Okręgowego w K. z dnia 24 kwietnia 2009 r., II Ca (…), oddalającego powództwo. Wyrokiem tym Sąd Okręgowy w K. zmienił wyrok Sądu Rejonowego w K. z dnia 6 stycznia 2009 r., VI C-upr (…), uwzględniający powództwo w części obejmującej kwotę 3742,35 zł z ustawowymi odsetkami. Jako podstawy skargi wskazał naruszenie art. 6 k.c. i art. 248 § 1 k.p.c., wnosząc o stwierdzenie niezgodności z prawem wymienionego wyroku Sądu Okręgowego i o jego zmianę „poprzez utrzymanie w mocy wyroku I instancji”, ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 4245 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać m.in. wskazanie przepisu prawa, z którym zaskarżone orzeczenie jest niezgodne, uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy oraz wniosek o stwierdzenie niezgodności orzeczenia z prawem. Na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzuca skargę niespełniającą wymagań określonych w art. 4245 § 1 k.p.c. Skarżący nie wskazał w skardze przepisu prawa, z którym wyrok Sądu Okręgowego jest niezgodny, jak też nie przedstawił wywodu wskazującego na uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody wskutek wydania tego wyroku. Ponadto wadliwie sformułował wniosek skargi, zgodnie bowiem z art. 42411 k.p.c. Sąd Najwyższy nie jest uprawniony do uchylenia orzeczenia zaskarżonego skargą, chyba że w chwili orzekania sprawa ze względu na osobę nie podlegała orzecznictwu sądów polskich albo w sprawie droga sądowa była niedopuszczalna. Z tych względów Sąd Najwyższy postanowił, jak w sentencji.