Sygn. akt II Ka 505/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 października 2026 r.
Sąd Okręgowy w Siedlcach II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący:
SSO Agnieszka Karłowicz (spr.)
Sędziowie:
SO Agata Kowalska
SO Karol Troć
Protokolant:
st. sekr. sąd. Agnieszka Walerczak
przy udziale prokuratora Jarosława Mironiuka
po rozpoznaniu w dniu 6 października 2026 r.
sprawy
O. O.
oskarżonego z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii
na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego
od wyroku Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim
z dnia 29 stycznia 2026 r. sygn. akt II K 673/25
I.
wyrok w zaskarżonej części utrzymuje w mocy;
II.
zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 320 złotych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze.
UZASADNIENIE
Formularz UK 2
II Ka 505/26
Załącznik dołącza się w każdym przypadku. Podać liczbę załączników:
1
1.
CZĘŚĆ WSTĘPNA
1.1. Oznaczenie wyroku sądu pierwszej instancji
Wyrok Sądu Rejonowego w Mińsku Mazowieckim z dnia 29 stycznia 2026 roku w sprawie II K 673/25
1.2. Podmiot wnoszący apelację
☐ oskarżyciel publiczny albo prokurator w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ oskarżyciel posiłkowy
☐ oskarżyciel prywatny
☒ obrońca
☐ oskarżony albo skazany w sprawie o wydanie wyroku łącznego
☐ inny
1.3. Granice zaskarżenia
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐co do winy
☒co do kary
☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐art. 438 pkt 3 k.p.k.
– błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐brak zarzutów
1.4. Wnioski
☒uchylenie
☒zmiana
2.
Ustalenie faktów w związku z dowodami przeprowadzonymi przez sąd odwoławczy
2.1. Ustalenie faktów
2.1.1. Fakty uznane za udowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
1.
O. O.
Oskarżony w okresie od stycznia 2026 r. do września 2026 r. uczęszczał na konsultacje u specjalisty ds. przeciwdziałania narkomanii oraz na mitingi Grupy AA.
Zaświadczenia oraz kserokopie z zeszytów z potwierdzeniem obecności
186-190
2.1.2. Fakty uznane za nieudowodnione
Lp.
Oskarżony
Fakt oraz czyn, do którego fakt się odnosi
Dowód
Numer karty
2.2. Ocena dowodów
2.2.1. Dowody będące podstawą ustalenia faktów
Lp. faktu z pkt 2.1.1
Dowód
Zwięźle o powodach uznania dowodu
1.
Zaświadczenia oraz kserokopie z zeszytów z potwierdzeniem obecności
Dokumentacja złożona w toku postępowania odwoławczego przez obrońcę oskarżonego, została w całości uwzględniona jako wiarygodna. Informacje z niej płynące świadczą o tym, że oskarżony po popełnieniu czynu podjął terapię uzależnień – odbywał w punkcie informacyjno-konsultacyjnym indywidualne konsultacje u specjalisty ds. przeciwdziałania narkomanii oraz uczestniczył w spotkaniach Grupy AA. Okoliczność ta została uwzględniona przy rozważaniach w kwestii wymiaru kary, jednakże wobec okoliczności obciążających występujących w sprawie, nie uzasadniała jej złagodzenia, o czym szerzej przy omówieniu zarzutu z apelacji obrońcy oskarżonego.
2.2.2. Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)
Lp. faktu z pkt 2.1.1 albo 2.1.2
Dowód
Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu
.
STANOWISKO SĄDU ODWOŁAWCZEGO WOBEC ZGŁOSZONYCH ZARZUTÓW i wniosków
Lp.
Zarzut
1.
Zarzut rażącej niewspółmierności kary orzeczonej wobec oskarżonego, polegającej na wymierzeniu mu kary 1 roku i 10 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania zarzutu za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny
Stanowisko skarżącego wyrażone we wniesionej apelacji jako niezasadne, na uwzględnienie nie zasługiwało.
Na wstępie zaznaczyć należy, że sfera sędziowskiego wymiaru kary w pierwszej kolejności zarezerwowana jest dla sądu pierwszej instancji, dlatego też kontrola instancyjna wyroku sądu pierwszej instancji w zakresie wymiaru kary powinna być dokonywana z uwzględnieniem szerokiego zakresu swobodnej oceny sądu co do tego, jaka kara będzie stanowiła trafną reakcję karną na przestępstwo. Ingerencja w płaszczyznę wymiaru kary wymaga zatem wykazania, że sąd meriti naruszył dyrektywy wymiaru kary w taki sposób, że orzeczona kara jest nie tylko nieproporcjonalna, ale rażąco niewspółmierna w świetle prawidłowo zastosowanych dyrektyw wymiaru kary w danej sprawie. Nie wystarczy zatem wskazanie przez skarżącego, że sąd orzekający nie uwzględnił danej okoliczności istotnej z perspektywy zastosowania się do jednej z dyrektyw. Należy wykazać uchybienie na tyle doniosłe, że uwzględnienie prawidłowego znaczenia określonej dyrektywy wymiaru kary nakazywałoby orzec karę znacząco odbiegającą od tej, która została wymierzona w zaskarżonym wyroku (co do wysokości lub jej rodzaju) (por.
wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 30 września 2024 r. II AKa 372/23). W ocenie Sądu Okręgowego, Sąd I Instancji wymierzając oskarżonemu karę 1 roku i 10 miesięcy pozbawienia wolności, w sposób adekwatny wykorzystał rozpiętość ustawowych granic kary, dostosowując wymierzoną podsądnemu represję karną do ustalonych okoliczności sprawy, co czyni wniesiony przez niego środek odwoławczy niezasadnym. Okoliczności wskazywane przez skarżącego, co do zasady, zostały zauważone przez Sąd
meriti i została im nadana prawidłowa ranga, przy czym nie mogły one przysłaniać okoliczności obciążających, a przede wszystkim dotychczasowej wielokrotnej karalności oskarżonego, w tym za czyny podobne. Okoliczność ta jest istotna, bowiem świadczy o tym, że dopuszczenie się przez oskarżonego przypisanego mu czynu, nie jest jedynie incydentem na linii życia oskarżonego, a stanowi kolejny przypadek występowania oskarżonego przeciwko prawu i dobrom prawnie chronionym. W tym kontekście prognoza kryminologiczna oskarżonego, wbrew zapewnieniom obrońcy, nie może być oceniona pozytywnie, skoro m.in. dotychczas orzekane kary nie były dostatecznie skuteczne, aby zapobiec popełnieniu przez oskarżonego kolejnego inkryminowanego czynu. Zważyć należy, że wobec oskarżonego wykonywana była już kara pozbawienia wolności, toteż był świadomy konsekwencji wymierzenia tego rodzaju sankcji. Skuteczność podjętej terapii może być zaś oceniania dopiero z perspektywy dłuższego czasu i postępowania oskarżonego podczas izolacji penitencjarnej i po jej zakończeniu.
Zwrócić uwagę trzeba także na to, że za czyn z art. 62 ust. 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii jest zagrożony karą pozbawienia wolności w wymiarze od roku do lat 10. Wymierzona kara 1 roku u 10 miesięcy pozbawienia wolności zbliżona jest do minimalnego ustawowego zagrożenia i już chociażby z tego względu nie można jej zasadnie poczytywać jako surowej, a tym bardziej rażąco surowej, zwłaszcza przy uwzględnieniu opisanych dotychczas okoliczności w niniejszym uzasadnieniu i wskazanych przez Sąd I Instancji. Rozważając podniesiony przez skarżącego zarzut, w świetle ustalonych w sprawie okoliczności uznać należało, że wymierzona oskarżonemu kara odpowiada dyrektywom wymiaru kary wskazanym w art. 53 k.k., w tym stopniowi społecznej szkodliwości czyni i nie przekracza stopnia zawinienia oskarżonego, który nie był niczym ograniczony. Wymierzona kara pozbawienia wolności spełni powierzone jej funkcje, ze szczególnym naciskiem na funkcję prewencji indywidualnej i zapobieżeniu popełnienia przez oskarżonego ewentualnych kolejnych przestępstw.
Wniosek
Wniosek o zmianę zaskarżonego wyroku, poprzez wymierzenie oskarżonemu kary 1 roku i 2 miesięcy bezwzględnego pozbawienia wolności, ewentualnie o uchylenie wyroku w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji.
☐ zasadny
☐ częściowo zasadny
☒ niezasadny
Zwięźle o powodach uznania wniosku za zasadny, częściowo zasadny albo niezasadny.
Wobec niezasadności zarzutu podniesionego przez obrońcę, wnioski apelacyjne nie zasługiwały na uwzględnienie.
4.
OKOLICZNOŚCI PODLEGAJĄCE UWZGLĘDNIENIU Z URZĘDU
1.
Zwięźle o powodach uwzględnienia okoliczności
5.
ROZSTRZYGNIĘCIE SĄDU ODWOŁAWCZEGO
5.1. Utrzymanie w mocy wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot utrzymania w mocy
Wyrok w zaskarżonej części.
Zwięźle o powodach utrzymania w mocy
Apelacja obrońcy jako bezzasadna nie została uwzględniona. Jednocześnie Sąd Okręgowy nie dopatrzył się uchybień podlegających rozpatrzeniu z urzędu.
5.2. Zmiana wyroku sądu pierwszej instancji
1.
Przedmiot i zakres zmiany
Zwięźle o powodach zmiany
5.3. Uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji
5.3.1. Przyczyna, zakres i podstawa prawna uchylenia
1.1.
☐ art. 439 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia
2.1.
Konieczność przeprowadzenia na nowo przewodu w całości
Zwięźle o powodach uchylenia
3.1.
Konieczność umorzenia postępowania
☐ art. 437 § 2 k.p.k.
Zwięźle o powodach uchylenia i umorzenia ze wskazaniem szczególnej podstawy prawnej umorzenia
4.1.
Zwięźle o powodach uchylenia
5.3.2. Zapatrywania prawne i wskazania co do dalszego postępowania
5.4. Inne rozstrzygnięcia zawarte w wyroku
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
6.
Koszty Procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
II.
W związku z nieuwzględnieniem wniesionej przez obrońcę oskarżonego apelacji, Sąd Okręgowy na podstawie art. 636 § 1 k.p.k. zasądził od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa 320 złotych kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze, zgodnie ze stawkami wskazanymi w art. 8 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych i § 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 czerwca 2003 r. w sprawie wysokości i sposobu obliczania wydatków Skarbu Państwa w postępowaniu karnym.
7.
PODPIS
1.3. Granice zaskarżenia
Kolejny numer załącznika
1
Podmiot wnoszący apelację
Obrońca oskarżonego
Rozstrzygnięcie, brak rozstrzygnięcia albo ustalenie, którego dotyczy apelacja
Wyrok w zakresie pkt. I, tj. co do wymierzonej oskarżonemu karze
1.3.1. Kierunek i zakres zaskarżenia
☒ na korzyść
☐ na niekorzyść
☐ w całości
☒ w części
☐co do winy
☒co do kary
☐co do środka karnego lub innego rozstrzygnięcia albo ustalenia
1.3.2. Podniesione zarzuty
Zaznaczyć zarzuty wskazane przez strony w apelacji
☐art. 438 pkt 1 k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu przypisanego oskarżonemu
☐art. 438 pkt 1a k.p.k. – obraza przepisów prawa materialnego w innym wypadku niż wskazany
w art. 438 pkt 1 k.p.k., chyba że pomimo błędnej podstawy prawnej orzeczenie odpowiada prawu
☐art. 438 pkt 2 k.p.k. – obraza przepisów postępowania, jeżeli mogła ona mieć wpływ na treść orzeczenia
☐art. 438 pkt 3 k.p.k. – błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę orzeczenia,
jeżeli mógł on mieć wpływ na treść tego orzeczenia
☒art. 438 pkt 4 k.p.k. – rażąca niewspółmierność kary, środka karnego, nawiązki lub niesłusznego zastosowania albo niezastosowania środka zabezpieczającego, przepadku lub innego środka
☐art. 439 k.p.k.
☐brak zarzutów
1.4. Wnioski
☒uchylenie
☒zmiana