Orzecznictwo

Wyrok Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu z 28 grudnia 2022 r., sygn. II Ka 351/22

Sąd: Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu
Data: 28 grudnia 2022
Sygnatura: II Ka 351/22
Rodzaj: Wyrok

Teza

Rażąca niewspółmierność kary, o jakiej mowa w art. 438 pkt 4 k.p.k., zachodzić może tylko wówczas, gdy na podstawie ujawnionych okoliczności, które powinny mieć zasadniczy wpływ na wymiar kary, można było przyjąć, iż zachodziłaby wyraźna różnica pomiędzy karą wymierzoną przez sąd pierwszej instancji a karą, jaką należałoby wymierzyć w instancji odwoławczej w następstwie prawidłowego zastosowania w sprawie dyrektyw wymiaru kary przewidzianych w art. 53 k.k. oraz zasad ukształtowanych przez orzecznictwo. Ponadto w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się, że rażąca niewspółmierność kary występuje wtedy, gdy kara orzeczona nie uwzględnia w należyty sposób stopnia społecznej szkodliwości przypisywanego czynu oraz nie realizuje wystarczająco celu kary, ze szczególnym uwzględnieniem celów zapobiegawczych i wychowawczych. Oskarżony pomimo jednak pełnej świadomości zdecydował się na jazdę samochodem w bardzo wysokim stanie nietrzeźwości, a konsekwencją tego wyboru było dopuszczenie się dwóch przestępstw tj. prowadzenia pojazdu w stanie nietrzeźwości wynoszącym nie mniej niż 2,25 ‰ alkoholu w organizmie czyli w stężeniu przekraczającym ponad czterokrotnie wartość wskazaną w art. 115 § 16 pkt 1 kk oraz spowodowanie w takim stanie wypadku komunikacyjnego w którym obrażenia ciała doznała pasażerka kierowanego przez niego pojazdu. Zauważyć też trzeba, że decydujące znaczenie dla wymiaru kary łącznej mają przede wszystkim cele zapobiegawcze i wychowawcze, które kara ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Natomiast wypracowane wcześniej przez orzecznictwo i doktrynę koncepcje wymiaru kary łącznej w oparciu o bliższą, lub dalszą więź przedmiotowo – podmiotową i czasowo – przestrzenną, zachodzącą pomiędzy poszczególnymi czynami jednostkowymi, także mogą mieć tu znaczenie, jednakże, co najwyżej, pomocnicze. Bowiem kara łączna powinna być postrzegana jako swoiste podsumowanie działalności przestępczej sprawcy.

Powołane przepisy

Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karnyart. 177 § 1; art. 178 a § 1; art. 178 § 1; art. 42 § 2 pkt. 7; art. 42 § 2 pkt. 8; art. 43 § 1; art. 63 § 1; art. 63 § 5 pkt. 6; art. 85 § 1 pkt. 9; art. 90 § 2

Treść orzeczenia

Sygn. akt II Ka 351/22

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 28 grudnia 2022 r.

Sąd Okręgowy w Tarnobrzegu II Wydział Karny w składzie:

Przewodniczący: Sędzia Maciej Olechowski

Protokolant: Małgorzata Skuza

w obecności prokuratora Urszuli Błądek

po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2022 r.

sprawy

K. Ż. s. R. i G. zd. D., ur. (...) w N.

oskarżonego z art. 177 § 1 kk w zw. z art. 178 § 1 kk oraz z art. 178a § 1 kk

na skutek apelacji wniesionej przez Prokuratora Rejonowego w Nisku

od wyroku Sądu Rejonowego w Nisku z dnia 19 września 2022 r. w sprawie II K 421/21

zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że:

w punkcie III

wymierza oskarżonemu K. Ż. karę łączną 1 (jednego) i 2 (dwóch) miesięcy pozbawienia wolności,

w punkcie VI jako podstawę prawną zaliczenia okresu rzeczywistego pozbawienia wolności

przyjmuje treść art. 63 § 1 i § 5 kk i okres zatrzymania od dnia 19 września 2021 r. godz. 7:00 do dnia 20 września 2021 r. godz. 18:15

zalicza oskarżonemu K. Ż. na poczet kary łącznej pozbawienia wolności,

w pkt VII jako podstawę prawną orzeczonego środka karnego

przyjmuje treść art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk i na podstawie tych przepisów

orzeka wobec oskarżonego K. Ż. tytułem środka karnego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 4 (czterech) lat,

w pkt VIII jako podstawę prawną orzeczonego środka karnego

przyjmuje treść art. 42 § 2 kk w zw. z art. 43 § 1 kk i na podstawie tych przepisów

orzeka wobec oskarżonego K. Ż. tytułem środka karnego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 (trzech) lat,

w pkt IX jako podstawę prawną łącznego środka karnego

przyjmuje treść art. 85 § 1 kk i art. 90 § 2 kk i na podstawie tych przepisów orzeczone wobec oskarżonego K. Ż. w punktach I.3. i I.4. wyroku środki karne w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych

łączy i

wymierza mu środek karny zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 6 (sześciu) lat,

uchyla pkt IV, V i XIII zaskarżonego wyroku;

II.

utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok w pozostałej części;

III.

zasądza od oskarżonego K. Ż. na rzecz Skarbu Państwa tytułem kosztów sądowych za obie instancje kwotę 2.319,03 (dwa tysiące trzysta dziewiętnaście złotych 03/100) złotych.

Powołane sygnatury

II K 421/21

Uzasadnienie liczy 2 266 znaków.

Dokument w bazie źródłowej