Przejdź do treści

Orzecznictwo

Wyrok II K 63/15

Sąd
Sąd powszechny
Data
Sygnatura
II K 63/15
Rodzaj
Wyrok

Teza

Błędne jest twierdzenie, że prędkością bezpieczną w warunkach nocnych jest taka prędkość, która pozwala zatrzymać pojazd przed przeszkodą, której kierowca nie miał obowiązku przewidzieć. Kierowca nie ma obowiązku przewidywać wszystkich nawet najbardziej irracjonalnych zachowań, innych uczestników ruchu.

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt II K 63/15

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 26 kwietnia 2016 roku

Sąd Rejonowy w Wąbrzeźnie II Wydział Karny

w składzie : Przewodniczący - Sędzia SR Hanna Woźniak

Protokolant - sekr. sąd. Kamilla Kulifer

przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej w Wąbrzeźnie Wandy Granda

po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 4 września 2015 roku, 9 października 2015 roku, 9 lutego 2016 roku i 26 kwietnia 2016 roku

sprawy A. L. , syna Z. i B. z domu P., urodzonego (...) w C.,

oskarżone go o to, że:

w dniu 12 grudnia 2014 roku na (...) w W. naruszył nieumyślnie zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym określone w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2012 roku, Nr 1137 z późn.zm.) w ten sposób, że kierując zespołem pojazdów, składającym się z samochodu m-ki V. (...) o nr rej. (...) i przyczepy lekkiej o nr rej. (...) nie dostosował prędkości do warunków drogowych oraz podjął manewr hamowania, zamiast podjąć manewr wyprzedzania , przez co uderzył w tył jadącego w tym samym kierunku roweru i potrącił rowerzystę J. K., który doznał obrażeń w postaci cech krwawienia podtwardówkowego, podpajęczynówkowego i dokomorowego, uszkodzenia kręgosłupa na odcinku szyjnym z rozrzedzeniem struktury rdzenia kręgowego w górnej części odcinka szyjnego, obustronnego złamania żeber, obecności krwi w jamie brzusznej oraz obfitych okołonarządowych wylewów krwi, krwiaka zaotrzewnowego po stronie lewej oraz ran, otarć naskórka i zasinień na głowie, tułowiu i kończynach dolnych, w następstwie których zmarł dnia13 grudnia 2014 roku,

- to jest o przestępstwo z art. 17 7§1 i 2 kk;

1. oskarżonego A. L. uniewinnia od zarzutu popełnienia czynu opisanego w akcie oskarżenia,

2. kosztami postępowania w sprawie obciąża Skarb Państwa.