Sygn. akt: II K 1344/25
4075-4 Ds 3345.2025
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 17 września 2026r.
Sąd Rejonowy w Toruniu II Wydział Karny w składzie:
Przewodniczący sędzia Marek Tyciński
Protokolant st. sekretarz sądowy Marcin Szymczak
w obecności prokuratora Prokuratury Rejonowej Toruń – Wschód w Toruniu
------------------------------------
po rozpoznaniu dnia 9 kwietnia 2026r. i 17 września 2026r.
sprawy
V. K. s. T. i U. z domu C. ur. (...) w W.
oskarżonego o to, że:
W dniu 07 października 2025 roku w W., przy ul. (...), w ruchu lądowym kierował pojazdem marki Z. o wyróżniku tablicy rejestracyjnego (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości: badanie wykonano urządzeniem, U.
(...) - I pomiar o godz. 17;48 wynik 0,88 mg/1, II pomiar o godzinie 18:04 wynik 0,83 mg/1 oraz urządzeniem (...).0 nr fabryczny (...) - I pomiar o godzinie 18:24 wynik 0,81 mg/1, II pomiar o godzinie 18:26 wynik 0,78 mg/1 alkoholu w wydychanym powietrzu, będąc uprzednio prawomocnie skazanym za prowadzenie pojazdu mechanicznego w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego.
tj. o czyn z art. 178a § 4 kk
orzeka:
I.
uznaje oskarżonego V. K. za winnego popełnienia czynu zarzucanego mu aktem oskarżenia, tj. przestępstwa z art.178a§4kk i za to na podstawie art. 178a§4kk wymierza mu karę 1 (jednego) roku pozbawienia wolności;
II.
na podstawie art. 43a§3 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 10000 zł (dziesięć tysięcy złotych) na rzecz (...) (...) oraz (...) w B.;
III.
na mocy art. 42§3 kk orzeka wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio;
IV.
na podstawie art. 63§4 kk na poczet orzeczonego zakazu zalicza zatrzymanie prawa jazdy od 7 października 2025r.;
V.
na podstawie art. 44b§1a i § 6 kk orzeka wobec oskarżonego nawiązkę w kwocie 5000 zł (pięć tysięcy złotych);
VI.
zasądza od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. X. 1176 zł (tysiąc sto siedemdziesiąt sześć złotych) powiększone o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej z urzędu;
VII.
zwalnia oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciąża Skarb Państwa.
KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i
środki związane z poddaniem sprawcy próbie
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
V. K.
I
I
Uznając oskarżonego V. K. za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu, Sąd na podstawie art. 178a § 4 kk wymierzył mu karę 1 roku pozbawienia wolności.
Czyn zabroniony z art. 178a § 4 kk jest zagrożony karą pozbawienia wolności w wymiarze od 3 miesięcy do lat 5.
W ocenie Sądu zachowanie oskarżonego było zawinione. Jest on osobą dorosłą, która powinna znać reguły obowiązujące w społeczeństwie. Bez wątpienia oskarżony miał ich świadomość, choćby ze względu na jego uprzednią karalność, w tym za tożsamy czyn z art. 178a § 4 kk. Nie wystąpiła przy tym żadna okoliczność wpływająca na wyłączenie bądź ograniczenie stopnia winy.
Swoim zachowaniem oskarżony godził w dobro jakim jest wymiar sprawiedliwości i konieczność respektowania orzeczeń sądowych. Jednocześnie naruszał bezpieczeństwo w komunikacji. Działał umyślnie z zamiarem bezpośrednim. Mimo tego, że chwilę wcześniej został zbadany na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu i z pewnością znał wynik tego badania, a jednocześnie został zwolniony z pracy wobec swojego stanu, oskarżony zdecydował się wsiąść za kierownicę pojazdu i wyjechać z terenu firmy. V. K. z pewnością zdawał sobie także sprawę z działania alkoholu na jego organizm. W momencie zatrzymania go przez funkcjonariuszy policji, I badanie wykazało 0,88 mg/l alkoholu w wydychanym powietrzu. Ten, jak i wszystkie kolejne wyniki wskazują na stan znacznie przekraczający dopuszczalne wartości, tj. 0,25 mg/l. Na uwagę zasługiwał także fakt, iż funkcjonariusz przeprowadzający kontrolę wskazał, iż oskarżony miał bełkotliwą mowę. To tylko potwierdza, że V. K. musiał wiedzieć, że nie jest w stanie prowadzić pojazdu. Jednocześnie Sąd miał na uwadze wyjaśnienia oskarżonego, z których wynikało, że chciał on wyjechać jedynie poza teren parkingu zakładowego. Nie może być to jednak okoliczność uwalniająca go od odpowiedzialności. Jak już wskazano powyżej, zdawał sobie sprawę z tego, w jakim jest stanie. Mimo przejechania jedynie niewielkiej odległości, stworzył zagrożenie w ruchu drogowym, tym bardziej, że poruszał się kamperem, a zatem pojazdem o znacznych gabarytach.
Z uwagi na powyższe stopień społecznej szkodliwości czynu należało ocenić jako znaczny.
Okolicznością łagodzącą było przyznanie się przez oskarżonego do winy, choć w świetle zgromadzonego materiału dowodowego, nie może to być okoliczność szczególnie doniosła.
Okolicznością zaostrzającą była dotychczasowa karalność oskarżonego.
W ocenie Sądu niewystarczającą reakcją prawnokarną w niniejszej sprawie byłoby wymierzenie oskarżonemu kary pozbawienia wolności ukształtowanej na minimalnym poziomie, to jest 3 miesiące. Oskarżony był dwukrotnie karany za przestępstwa przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji - raz na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, raz na karę ograniczenia wolności. Nie wyciągnął jednak z tego wniosków i po raz kolejny popełnił przestępstwo. Kara w wymiarze 1 roku pozbawienia wolności jest adekwatna do stopnia zawinienia oraz społecznej szkodliwości czynu. Jednocześnie jest wystarczająca, by oskarżony zrozumiał naganność swojego czynu, jak również by zapobiec popełnieniu przez niego podobnych przestępstw w przyszłości. Kara spełni także swoje cele w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.
V. K.
II
I
W myśl art. 43a § 3 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci świadczenia pieniężnego w wysokości 10 000 złotych. Orzeczenie w tym zakresie miało charakter obligatoryjny, co wprost wynika z treści przywołanego przepisu. Wysokość świadczenia została ukształtowana na minimalnym poziomie wymaganym przez ustawę, co już będzie stanowiło wystarczającą dolegliwość dla oskarżonego.
V. K.
III
I
Stosownie do treści art. 42 § 3 kk Sąd orzekł wobec oskarżonego środek karny w postaci zakazu prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio. Orzeczenie w tym zakresie było obowiązkowe. Odstąpienie od orzeczenia jest możliwe gdy zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Sąd nie ustalił takiej przesłanki na kanwie niniejszej sprawy. V. K. kierował ponownie pojazdem znajdując się w stanie nietrzeźwości, co pokazuje jego lekceważący stosunek do zasad bezpieczeństwa w ruchu drogowym. To z kolei uzasadnia przekonanie, że jego uczestnictwo w ruchu drogowym stwarza zagrożenie dla jego pozostałych uczestników. Tym samym wyeliminowanie go z tego ruchu dożywotnio należy uznać za słuszne i niezbędne, a także proporcjonalne do wagi popełnionego przestępstwa.
V. K.
IV
I
W pkt IV. wyroku na podstawie art. 63 § 4 kk, Sąd na poczet orzeczonego zakazu zaliczył zatrzymanie prawa jazdy od dnia 7 października 2025 roku.
V. K.
V
I
Na podstawie art. 44b § 1a i 6 kk Sąd orzekł od oskarżonego nawiązkę w kwocie 5000 złotych.
W myśl art. 44b § 1a kk, w razie skazania sprawcy między innymi za przestępstwo określone w art. 178a § 1 lub 4 kk, jeżeli zawartość alkoholu w organizmie sprawcy przestępstwa wynosiła co najmniej 1,5 promila we krwi lub 0,75 mg/dm3 w wydychanym powietrzu albo prowadziła do takiego stężenia, sąd orzeka przepadek pojazdu mechanicznego prowadzonego przez sprawcę w ruchu lądowym, wodnym lub powietrznym, chyba że zachodzi wyjątkowy wypadek, uzasadniony szczególnymi okolicznościami. Stosownie do treści § 6, w wypadku, o którym mowa w § 5 pkt 1, sąd orzeka nawiązkę na rzecz Skarbu Państwa w wysokości od 5000 do 500 000 złotych.
Pojazd, którym poruszał się oskarżony nie stanowił jego własności.
Wyznaczając wysokość nawiązki Sąd kierował się sytuacją materialną oskarżonego, obligatoryjnym orzeczeniem świadczenia w wysokości 10 000 złotych oraz wymierzeniem oskarżonemu kary izolacyjnej.
Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU
Oskarżony
Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku
Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu
Przytoczyć okoliczności
inne zagadnienia
W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę
7.
KOszty procesu
Punkt rozstrzygnięcia z wyroku
Przytoczyć okoliczności
VI
Sąd zasądził od Skarbu Państwa na rzecz adw. P. X. kwotę 1176 złotych powiększoną o stawkę podatku VAT tytułem zwrotu kosztów obrony udzielonej oskarżonemu z urzędu. Wysokość kwoty Sąd ustalił w oparciu o § 17 ust. 2 pkt 3 oraz § 20 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 maja 2024 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa albo jednostki samorządu terytorialnego kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 87).
VII
Na podstawie art. 624 § 1 kpk Sąd zwolnił oskarżonego od obowiązku uiszczenia opłaty sądowej, zaś wydatkami postępowania obciążył Skarb Państwa. Zdaniem Sądu uiszczenie kosztów przez oskarżonego byłoby dla niego zbyt uciążliwe. V. K. nie pracuje, a nadto zobowiązany jest do uiszczenia świadczenia pieniężnego oraz nawiązki. Dodatkowo jego możliwości zarobkowe mogą zostać czasowo ograniczone ze względu na orzeczoną karę pozbawienia wolności.
Podpis