Postanowienie II CZ 21/11

Sygn. akt II CZ 21/11 POSTANOWIENIE Dnia 25 maja 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Dariusz Zawistowski (przewodniczący) SSN Jan Górowski (sprawozdawca) SSN Iwona Koper w sprawie z powództwa E. I. przeciwko Spółdzielni Mieszkaniowej "W." w P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 maja 2011 r., zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach zawarte w wyroku Sądu Okręgowego w P. z dnia 14 grudnia 2010 r., 1. oddala zażalenie, 2. zasądza od pozwanej na rzecz powódki kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. 2 Uzasadnienie Powódka wniosła o zasądzenie od pozwanej kwoty 11 013,63 zł, wraz z ustawowymi odsetkami i taryfowymi kosztami. Wyrokiem z dnia 9 września 2010 r. Sąd Rejonowy w P. zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 9 064,76 zł wraz z ustawowymi odsetkami i w pozostałej części powództwo oddalił oraz zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 2 968 zł tytułem zwrotu kosztów procesu. W wyniku apelacji pozwanej, wyrokiem z dnia 14 grudnia 2010 roku, Sąd Okręgowy w P., obniżył zasądzone dla powódki koszty postępowania pierwszoinstancyjnego do kwoty 2 023,24 zł, oddalił apelację oraz zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 600 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd wskazał, iż podstawę jego rozstrzygnięcia stanowi art. 98 k.p.c. Orzeczenie o kosztach postępowania apelacyjnego zostało zaskarżone zażaleniem przez pozwaną, która wniosła o uchylenie wyroku w tym zakresie i zmianę zaskarżonego orzeczenia poprzez obciążenie jej jedynie kosztami postępowania faktycznie poniesionymi, tj. w zakresie opłaty od apelacji. W odpowiedzi na zażalenie strona powodowa wniosła o jego oddalenie i przyznanie jej kosztów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie okazało się nieuzasadnione. Zgodnie z art. 98 § 1 i 3 k.p.c. strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu), a do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Pozwana podniosła w zażaleniu, że Sąd niezasadnie obciążył ją kosztami zastępstwa procesowego strony przeciwnej reprezentowanej przez profesjonalnego 3 pełnomocnika, albowiem złożona przez niego odpowiedź na apelację powinna ulec zwróceniu, a przed zamknięciem rozprawy strona powodowa nie złożyła wniosku o zasądzenie tychże kosztów. Tym samym, w ocenie pozwanej, Sąd naruszył treść art. 132 k.p.c. Stanowisko pozwanej jest jednak nieuzasadnione. Jak wynika z treści oświadczeń złożonych przez strony w toku rozprawy apelacyjnej - pełnomocnik powoda skierował do pełnomocnika pozwanej odpowiedź na apelację stosownie do treści art. 132 k.p.c., przy czym pełnomocnik pozwanej kwestionował poprawność doręczenia. Bez względu jednakże na prawidłowość tego doręczenia, powódka była reprezentowana na rozprawie apelacyjnej przez pełnomocnika, który złożył wniosek o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, co wprost wynika z treści złożonego na rozprawie oświadczenia. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 39814 w zw. z art. 3941 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji. Sąd Najwyższy zgodnie z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu zasądził od pozwanej na rzecz powódki koszty postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym, stosownie do treści § 12 ust. 2 pkt 2 w zw. z § 6 pkt 2 rozporządzenia z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).