Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie II CZ 110/07

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
II CZ 110/07
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Barbara Myszka, Grzegorz Misiurek, Stanisław Dąbrowski

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt II CZ 110/07 POSTANOWIENIE Dnia 20 lutego 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Stanisław Dąbrowski (przewodniczący) SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) SSN Barbara Myszka w sprawie ze skargi K. R. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2008 r., zażalenia skarżącej na postanowienie Sądu Okręgowego w P. z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt XIV WSC (…), odrzuca zażalenie Uzasadnienie Sąd Okręgowy w P. postanowieniem z dnia 15 listopada 2007 r. oddalił wniosek K. R. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z wniesionej przez nią skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu. W zażaleniu na to postanowienie K. R. wniosła o jego zmianę i uwzględnienie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje na postanowienie sądu drugiej instancji odrzucające skargę kasacyjną oraz skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu. Stosownie zaś do § 2 wymienionego artykułu, w sprawach w których przysługuje skarga kasacyjna, zażalenie przysługuje także na postanowienie sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie, z wyjątkiem postanowień, o których mowa w art. 3981 (w 2 przedmiocie odrzucenia pozwu albo umorzenia postępowania), a także postanowień wydanych w wyniku rozpoznania zażalenia na postanowienie sądu pierwszej instancji. Przytoczone przepisy regulują w sposób wyczerpujący dopuszczalność zażalenia do Sądu Najwyższego. Nie przewidują one możliwości wniesienia tego środka odwoławczego na postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Zażalenie wniesione przez skarżącą nie może zatem zostać rozpoznane. Z tych też względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 373 w związku z art. 370, art. 397 § 2, art. 3941 § 3 i art. 39821 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.