Sygn. akt II CZ 109/13 POSTANOWIENIE Dnia 14 lutego 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Józef Frąckowiak (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa J. W. przeciwko K. W. o alimenty, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 lutego 2014 r. zażalenia powódki na wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 25 września 2013 r., oddala zażalenie. 2 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w S. rozpoznając apelację pozwanego K. W. uchylił wyrok Sądu Rejonowego w S. z dnia 21 listopada 2012 r. i przekazał sprawę temu Sądowi do ponownego rozpoznania. Powódka J. W. w zażaleniu na ten wyrok, złożonym na podstawie art. 3941 § 11 k.p.c., wniosła o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W wyroku z dnia 21 listopada 2012 r. Sąd Rejonowy zasądził od pozwanego na rzecz powódki rentę alimentacyjną w kwocie 2 000 zł płatną do 10-tego każdego miesiąca, począwszy od 27 listopada 2011 r., z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w jej zapłacie. Rozpoznając apelację pozwanego od tego wyroku Sąd Okręgowy uznał, że konieczne jest przeprowadzenie dalszego postępowania dowodowego i z tego względu uchylił, na podstawie art. 386 § 4 k.p.c., wyrok Sądu I instancji. Zgodnie z powołanym przepisem sąd drugiej instancji może uchylić wyrok do ponownego rozpoznania tylko w ściśle określonych przypadkach. Jest to możliwe: w razie stwierdzenia nieważności postępowania (art. 386 § 2 k.p.c.) lub jeżeli pozew ulega odrzuceniu albo zachodzi podstawa do umorzenia postępowania (art. 386 § 3 k.p.c.). Poza tym przypadkami sąd drugiej instancji może uchylić wyrok w razie nierozpoznania przez sąd pierwszej instancji istoty sprawy albo gdy wydanie wyroku wymaga przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości (art. 386 § 4 k.p.c.). Sąd Okręgowy dostrzegł konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego w odniesieniu do tego jaki wpływ na ustalony przez Sąd Rejonowy stan niedostatku powódki ma pozbawienie jej uprawnienia do pobierania świadczenia pielęgnacyjnego. Ponadto wskazał na konieczność dokonania ustaleń źródeł finansowania remontu przeprowadzonego na nieruchomości należącej do rodziców powódki oraz potrzebę wyjaśnienia, czy należąca do powódki działka w N. może przynosić dochody. Pomimo stwierdzenia, że chodzi o konieczność przeprowadzenia postępowania dowodowego we wskazanym zakresie, ów zakres 3 wskazuje, że ocena tego czy powódka pozostaje w niedostatku wymaga na nowo przeprowadzenia całego postępowania dowodowego. Nawet gdy nie trzeba będzie przeprowadzać jeszcze raz wszystkich dowodów to zachodzi niewątpliwie konieczność oceny na nowo całego zebranego w sprawie materiału dowodowego. Skoro, przynajmniej w tym sensie, istnieje potrzeba przeprowadzenia postępowania dowodowego w całości, to takie rozstrzygnięcie znajduje podstawę w art. 386 § 4 k.p.c. Mając na względzie, że zarzut podniesiony w zażaleniu powódki okazał się nie uzasadniony Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji postanowienia.
Orzecznictwo
Postanowienie II CZ 109/13
Sędziowie: Dariusz Zawistowski, Hubert Wrzeszcz, Józef Frąckowiak
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnegoart. 386 § 2, art. 386 § 3, art. 386 § 4, art. 394(1) § 3, art. 394(1) § 11, art. 398(14)