Postanowienie II CZ 107/05

Sygn. akt II CZ 107/05 POSTANOWIENIE Dnia 8 grudnia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Tadeusz Domińczyk SSN Marian Kocon w sprawie z wniosku (…) Banku Spółki Akcyjnej Oddziału Regionalnego w Ł., Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w W. i P. K. przeciwko Z. K. i Z. K. o egzekucję z nieruchomości, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 grudnia 2005 r., zażalenia dłużnika Z. K. na postanowienie Sądu Okręgowego w Ł. z dnia 20 lipca 2005 r., sygn. akt III Cz (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd drugiej instancji postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2005 r. oddalił zażalenie dłużnika na postanowieniem Sądu Rejonowego, którym udzielono przybicia. Postanowienie Sądu odwoławczego dłużnik zaskarżył skargą kasacyjną nazwaną „kasacją”. Sąd ten postanowieniem z dnia 20 lipca 2005 r. odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., uznając ją za niedopuszczalną. W zażaleniu na ostatnio wymienione postanowienie dłużnik wywodzi, że skarga kasacyjna powinna być przyjęta, gdyż przepisy dotychczasowe stosuje się tylko do złożenia i rozpoznania kasacji od orzeczeń wydanych przed dniem 6 lutego 2005 r. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu pomimo braku wskazania w jego uzasadnieniu podstawy przesądzającej o uznaniu skargi kasacyjnej za niedopuszczalną. Rację ma Sąd 2 odwoławczy twierdząc, że dłużnik złożył skargę kasacyjną, a nie kasację, skoro zaskarżono orzeczenie Sądu drugiej instancji wydane w dniu 12 kwietnia 2005 r. Przepisy mające za przedmiot regulacji pierwszy z wymienionych środków zaskarżenia stanowią zatem podstawę do dokonania oceny jego dopuszczalności. W postępowaniu egzekucyjnym przepisem tym jest art. 7674 § 2 k.p.c., w myśl którego na postanowienie Sądu drugiej instancji wydane po rozpoznaniu zażalenia skarga kasacyjna nie przysługuje. Ponieważ dłużnik zaskarżył skargą kasacyjną postanowienie, o którym stanowi art. 7674 § 2 k.p.c., przeto przepis ten uzasadniał uznanie skargi kasacyjnej za niedopuszczalną przez Sąd drugiej instancji. Z powyższych względów zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, wobec czego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji działając na podstawie art. 39814 k.p.c. znajdującego odpowiednie zastosowanie z mocy art. 3941 § 3 k.p.c.