Postanowienie II CNP 68/07

Sygn. akt II CNP 68/07 POSTANOWIENIE Dnia 30 maja 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Marek Sychowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 maja 2007 r., skargi H. L. i J. L. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 czerwca 2006 r., wydanego w sprawie z powództwa H. L. i J. L. przeciwko F. C. o zapłatę, odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie H. i J. L. – powodowie w sprawie wytoczonej przeciwko F. C. o zasądzenie kwoty 4.610,67 zł z odsetkami i kosztami procesu, wnieśli skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem wydanego w tej sprawie prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 14 czerwca 2006 r., odrzucającego ich apelację od wyroku Sądu Rejonowego w K. z dnia 23 lutego 2006 r., którym oddalone zostało powództwo. Na uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody spowodowanej przez wydanie zaskarżonego postanowienia skarżący powołali dowody w postaci tego postanowienia, dowodów uiszczenia opłaty sądowej od złożonej apelacji i wezwania sądu do uiszczenia tej opłaty. W uzasadnieniu skargi wskazali, że „szkodę uprawdopodobniają powołane dowody, a także dowody zawarte w aktach sprawy VIII C …/05”. Podnieśli, że „gdyby Sąd Okręgowy podjął postępowanie apelacyjne i rozstrzygnął merytorycznie przesłanki złożonej apelacji powodowie mogliby uzyskać dochodzoną należność. Nie przeprowadzając rozprawy apelacyjnej spowodował utratę możliwości należności objętej apelacją.” Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Stosownie do art. 4245 § 1 pkt 4 k.p.c. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia powinna zawierać uprawdopodobnienie wyrządzenia szkody, spowodowanej przez wydanie orzeczenia, którego skarga dotyczy. Skarga wniesiona przez skarżących takiego uprawdopodobnienia nie zawiera. Szkodą wyrządzoną skarżącym przez wydanie zaskarżonego postanowienia nie są opłaty sądowe, które oni uiścili od złożonej apelacji. Opłaty te skarżący uiścili bowiem przed wydaniem zaskarżonego postanowienia, jako opłaty od wniesionej apelacji i ich poniesienie nie jest następstwem wydania postanowienia zaskarżonego skargą. Szkoda doznana przez skarżących na skutek poniesienia tych opłat nie została spowodowana „przez wydanie” zaskarżonego postanowienia (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CZP 86/06, OSNC 2007, nr 3, poz. 47). 3 Uprawdopodobnieniem poniesionej przez skarżących szkody, spowodowanej wydaniem postanowienia, którego skarga dotyczy, nie jest też powołanie się na szkodę, jaką skarżący upatrują w niezasądzeniu na ich rzecz należności dochodzonej od F. C. w kwocie 4,610, 67 zł z odsetkami i kosztami procesu. Zasądzenie tej należności zależy bowiem od zasadności wniesionej przez nich apelacji od wyroku sądu pierwszej instancji oddalającego powództwo, a ocena tej zasadności nie może być dokonana w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem innego orzeczenia sądu (postanowienia o odrzuceniu apelacji) niż ten wyrok. Sąd Najwyższy w sprawie o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie ma kognicji do zastępowania sądu drugiej instancji właściwego do rozpoznania sprawy i rozstrzygania jakiej treści orzeczenie powinno zapaść, gdyby apelacja nie została odrzucona (postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 26 kwietnia 2006 r. V CNP 79/05, niepubl. i z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06). Niezasądzenie należności dochodzonej przez skarżących w sprawie, w której zapadło zaskarżone postanowienie, jako okoliczność nie podlegająca ocenie w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem tego postanowienia, nie może być uznane za uprawdopodabniające wyrządzenie szkody spowodowanej jego wydaniem. Należy dodać, że zamknięcie dostępu do instancji odwoławczej, będące naruszeniem uprawnień chronionych przepisami konstytucyjnymi (art. 78 Konstytucji) może stanowić podstawę skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji (art. 4241 § 2 k.p.c.) – postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lipca 2006 r., V CNP 86/06). Mając na uwadze przytoczone względy Sąd Najwyższy na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c. postanowił, jak w sentencji. db