Wyrok I PKN 377/97

Wyrok z dnia 19 listopada 1997 r. I PKN 377/97 Odmowa dopuszczenia dowodu nie pozbawia strony możności obrony jej praw. Przewodniczący SSN: Kazimierz Jaśkowski, Sędziowie SN: Jadwiga Skibińska-Adamowicz, Barbara Wagner (sprawozdawca). Sąd Najwyższy, po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 1997 r. sprawy z po- wództwa Elżbiety K. przeciwko [...] Bankowi Kredytowemu Spółce Akcyjnej Oddział w Ł. o przywrócenie do pracy, na skutek kasacji powódki od wyroku Sądu Wojewódz- kiego-Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi z dnia 23 kwietnia 1997 r. [...] o d d a l i ł kasację. U z a s a d n i e n i e Elżbieta K. domagała się przywrócenia do pracy w [...] Banku Kredytowym SA w Ł. kwestionując zasadność wypowiedzenia jej umowy o pracę. Strona pozwana wnosiła o oddalenie powództwa. Sąd Rejonowy-Sąd Pracy w Łodzi wyrokiem z dnia 31 października 1996 r. [...] oddalił powództwo. Sąd ustalił, że Elżbieta K. była zatrudniona u strony pozwanej od 4 listopada 1985 r. na stanowisku starszego inspektora ekonomicznego, a od 18 listopada 1988 r. jako starszy specjalista w I Wydziale Kredytów. Od 1993 r. pojawiły się zastrzeżenia do jej postępowania. W arkuszu ocen za 1993 r., którego powódka nie podpisała, znajduje się informacja, że pracuje "zrywami", a wydajność jej pracy znacznie odbiega od wydajności pozostałych pracowników. W maju 1994 r. kierow- niczka Sali Operacyjnej Centralnego Biura Maklerskiego złożyła do dyrektor E.W. skargę na trudności we współpracy z powódką, częste spóźnienia oraz niestosowne zachowanie wobec współpracowników i klientów. We wrześniu 1994 r. A.W., bezpoś- rednia przełożona powódki, poinformowała dyrektor E.W. o niemożności współpracy - 2 - z powódką wobec jej konfliktowego postępowania. Z dniem 1 października 1994 r. Elżbieta K. została przeniesiona do II Wydziału Kredytów. Oceny pracy za 1994 r., zawierającej krytyczne uwagi dotyczące zachowania i prawidłowości wykonywania obowiązków, nie podpisała. W dniu 24 lutego 1995 r. udzielono powódce kary upom- nienia za odmowę wykonania polecenia wydanego 20 lutego 1995 r. przez A.D. W dniu 20 października 1995 r. Elżbieta K. otrzymała karę nagany w rezultacie skargi klienta J.R. W dniu 21 stycznia 1996 r. [...] Bank Kredytowy w Ł. wypowiedział Elżbiecie K. umowę o pracę. Sąd oddalił wniosek dowodowy powódki o załączenie akt bankowych doty- czących kredytu Adama W. i Leokadii K. oraz protokołu pokontrolnego rewidenta z Centrali na okoliczność prawidłowego załatwienia ich wniosków o kredyty. Sprawa kredytu dla A.W., którego wniosek opiniowała powódka, nie była przyczyną wypowie- dzenia jej umowy o pracę. Strona pozwana powołała tę sprawę jako przykład nagan- nego wykonywania przez powódkę obowiązków pracowniczych (kontrowersje między przełożonymi a powódką w przedmiocie uzupełnienia danych, które w ocenie powód- ki były zbędne do przyznania kredytu ).Wniosek o przeprowadzenie dowodu z zez- nań świadka T.Ś.-K. zmierzały do wykazania, że przyczyną wypowiedzenia umowy o pracę było jej szykanowanie przez Z.J. W ocenie Sądu dowód ten nie miał znaczenia w sprawie, albowiem większość zarzutów pod adresem powódki dotyczyła okresu, gdy dyrektorem [...] Banku Kredytowego była E.W. Sąd oddalił także wniosek o dopuszczenie dowodu z akt zawieszonej sprawy [...] o sprostowanie opinii o pracy, w której nie przeprowadzono postępowania dowodowego. Elżbieta K. wyrok ten zaskarżyła apelacją i podnosząc zarzuty niewyjaśnie- nia wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz pominięcia składanych przez nią wniosków dowodowych wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji lub zmianę przez uwzględnienie powództwa. Sąd Wojewódzki-Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Łodzi, w pełni podzielając ustalenia Sądu I instancji oraz ich ocenę i kwalifikację prawną, wyrokiem z dnia 23 kwietnia 1997 r. [...], oddalił apelację. Sąd wywiódł, że wypowiedzenie umowy o pracę jest uzasadnione w rozumieniu art. 45 KP, gdy spośród kilku sta- wianych pracownikowi zarzutów co najmniej jeden jest prawdziwy. Strona pozwana - 3 - wykazała, że powódka była osobą konfliktową, trudną we współpracy, naruszała obowiązki pracownicze, odmawiając wykonywania poleceń przełożonych i spóźniając się do pracy. Takie zachowanie uzasadnia wypowiedzenie stosunku pracy. Bez znaczenia dla oceny zasadności rozwiązania z powódką umowy o pracę są koligacje rodzinne obecnego dyrektora [...] Banku Kredytowego Z.J. Obsługi kredytu dla A.W. i L.K. strona pozwana nie podała jako przyczyny wypowiedzenia, wobec czego wyjaśnianie okoliczności dotyczących tych spraw było zbędne. Elżbieta K. od powyższego wyroku wniosła kasację wskazując jako jej pod- stawę nieważność postępowania przez pozbawienie jej prawa do obrony (art. 379 pkt 5 KPC). Twierdziła, że nieuwzględnienie przez Sądy obu instancji zgłaszanych wniosków dowodowych uniemożliwiło jej wykazanie, że faktyczną przyczyną zwolnie- nia była obsługa kredytów dla Adama W. i Leokadii K. oraz że była szykanowana, z przyczyn politycznych, przez Zbigniewa J. Sąd pozbawił ją prawa do obrony także odmawiając sprostowania protokołów rozpraw. W odpowiedzi na kasację strona pozwana wniosła o jej odrzucenie lub od- dalenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Elżbieta K. zarzuciła nieważność postępowania przez pozbawienie jej prawa do obrony. W świetle zebranego w sprawie materiału jest to zarzut bezzasadny. Skarżąca była prawidłowo zawiadamiana o terminach rozpraw i czynnie w nich uczestniczyła. O pozbawieniu strony prawa do obrony nie może świadczyć odmowa dopuszczenia wszelkich wnioskowanych przez nią dowodów. Sąd zobowiązany jest do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Temu celowi pod- porządkowane jest postępowanie dowodowe. Sąd może zatem odmówić dopuszcze- nia dowodu wskazanego przez stronę, jeżeli uzna, iż wszystkie okoliczności sporne miedzy stronami zostały wyjaśnione w sposób dostateczny (art. 217 §2 KPC). W szczegółowym i wnikliwym uzasadnieniu wyroku z dnia 31 października 1996 r. Sąd I instancji podał motywy, którymi kierował się odmawiając przeprowadzenia dowodu z zeznań świadka T.Ś.-K., z akt bankowych dotyczących kredytów dla A.W. i L.K. oraz akt sądowych w innej sprawie [...]. Odniósł się do nich z pełną aprobatą Sąd II - 4 - instancji. Zarzut dotyczący odmowy prostowania protokołów rozpraw nie został przez skarżącą uzasadniony. Nie jest w tej sytuacji możliwa jego kontrola kasacyjna. Kasacja w zasadniczej swej części jest, wynikającą z odmiennej oceny do- wodów, polemiką z ustaleniami Sądu stanowiącymi faktyczną podstawę rozstrzyg- nięcia zawartego w zaskarżonym wyroku. Skarżąca nie wskazała jako podstawy ka- sacyjnej naruszenia art. 233 KPC. Ustalenia te, zgodnie z treścią art. 393 11 KPC, wiążą Sąd Najwyższy w rozpoznawanej sprawie. Kasacja Elżbiety K. nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z tego też względu Sąd Najwyższy, stosownie do treści art. 393 12 KPC, orzekł jak w sentencji. ========================================