Postanowienie I CZ 93/11

Sygn. akt I CZ 93/11 POSTANOWIENIE Dnia 28 października 2011 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Bogumiła Ustjanicz w sprawie z powództwa G. B. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej nieruchomości położonej przy ul. W. 3 w W. o stwierdzenie nieważności uchwał, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 października 2011 r., zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 kwietnia 2011 r., uchyla zaskarżone postanowienie i pozostawia Sądowi Apelacyjnemu rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zażaleniowego przed Sądem Najwyższym. 2 Uzasadnienie Powód G. B. w zażaleniu na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 kwietnia 2011 r., zarzucając naruszenie art. 3986 k.p.c., wniósł o jego uchylenie. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Trafnie Sąd Apelacyjny zwrócił uwagę, że wezwany do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej powód, w zakreślonym terminie złożył jej odpis bez jednego z dokumentów (pisma powoda z dnia 24 marca 2009 r.), który został dołączony do oryginału skargi kasacyjnej. Literalnie wykładając art. 3986 § 2 k.p.c. istnieją więc powody do odrzucenia skargi kasacyjnej. Mając jednak na uwadze, że pośród wymienionych w oryginale skargi kasacyjnej załączników pismo to nie zostało wskazane, oraz to, że znajduje się ono już w materiale dowodowym zgromadzonym przez Sąd Apelacyjny, gdyż zostało dołączone do pisma powoda z dnia 15 września 2010 r., tego rodzaju uchybienie nie ma żadnego znaczenia dla rozpoznania skargi kasacyjnej oraz ewentualnej odpowiedzi na skargę strony pozwanej. W tej sytuacji zważywszy, że rolą przepisów postępowania jest zabezpieczenie interesów jego stron oraz umożliwienie sądowi należyte rozpoznanie sprawy, brak podstaw aby w okolicznościach rozpoznawanej sprawy znaleźć uzasadnienie dla odrzucenia skargi kasacyjnej z powołaniem się na art. 3986 § 2 k.p.c. Mając powyższe na względzie Sąd Najwyższy, na podstawie art. 39815 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c., orzekł jak w sentencji.