Postanowienie I CZ 80/09

Sygn. akt I CZ 80/09 POSTANOWIENIE Dnia 26 listopada 2009 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) w sprawie z wniosku H.S. przy uczestnictwie [...] o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 26 listopada 2009 r., zażalenia wnioskodawczyni na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 26 maja 2009 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Sąd Okręgowy w W. postanowieniem z dnia 26 maja 2009 r. odrzucił skargę kasacyjną wnioskodawczyni od postanowienia tego Sądu z dnia 17 listopada 2008 r. wskazując, że wnioskodawczyni – mimo wezwania – nie uiściła części opłaty od tego środka odwoławczego w zakresie przyznanego jej zwolnienia od kosztów sądowych. W zażaleniu na powyższe postanowienie wnioskodawczyni wniosła o jego uchylenie ponosząc, że uiściła należną opłatę (200 zł) przed doręczeniem jej pełnomocnikowi wezwania do dokonania tej czynności. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Sąd Okręgowy zwolnił częściowo wnioskodawczynię od kosztów sadowych, tj. od opłaty od skargi kasacyjnej powyżej kwoty 200 zł i oddalił jej dalej idący w tym zakresie wniosek postanowieniem z dnia 12 marca 2009 r. (k. 12). Odpis tego postanowienia doręczony został pełnomocnikowi wnioskodawczyni wraz z wezwaniem do uiszczenia opłaty w kwocie 200 zł w dniu 17 marca 2009 r. (k. 282 i 283). Zarzut skarżącej, że wniesienie tej opłaty w dniu 5 czerwca 2009 r. dokonane zostało przed doręczeniem jej pełnomocnikowi wezwania do dokonania powyższej czynności, nie znajduje zatem żadnego uzasadnienia. Kwestionując prawidłowość działania sądu w zakresie doręczenia wezwania do opłacenia środka odwoławczego, strona winna okoliczność tę wykazać. Tymczasem skarżąca ograniczyła się do przytoczenia twierdzeń sprzecznych z materiałem zawartym w aktach. Taki sposób kwestionowania postanowienia odrzucającego skargę kasacyjną nie mógł przynieść rezultatu oczekiwanego przez skarżącą. Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w związku z art. 3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.