Przejdź do treści

Orzecznictwo

Postanowienie I CZ 78/12

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
Sygnatura
I CZ 78/12
Rodzaj
Postanowienie

Sędziowie: Anna Kozłowska, Dariusz Zawistowski, Tadeusz Wiśniewski

Powołane przepisy

Treść orzeczenia

Sygn. akt I CZ 78/12 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Tadeusz Wiśniewski (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Anna Kozłowska SSN Dariusz Zawistowski w sprawie z powództwa Karpackiej Spółki Gazownictwa Spółki z o.o. przeciwko J. P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2012 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie o kosztach zawarte w punkcie 3 wyroku Sądu Okręgowego z dnia 25 listopada 2011 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem zawartym w punkcie 3. wyroku z dnia 25 listopada 2011 r. Sąd Okręgowy nie obciążył pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego na rzecz strony powodowej. Sąd ten zastosował art. 102 k.p.c., gdyż miał na względzie wyjątkowe okoliczności faktyczne sprawy, polegające na tym, że pozwanemu przypisano odpowiedzialność odszkodowawczą wobec strony powodowej nie tylko w zakresie kosztów usunięcia uszkodzenia rurociągu gazowego, ale także w związku z poniesieniem przez stronę powodową opłat za przekroczenie przy poborze paliwa gazowego tzw. mocy umownej. W zażaleniu na to postanowienie strona powodowa wniosła o zmianę tego rozstrzygnięcia przez obciążenie pozwanego kosztami postępowania apelacyjnego, stosownie do wyniku sprawy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Przepis art. 102 k.p.c., zastosowany przez Sąd Okręgowy w związku z art. 391 § 1 k.p.c., zawiera uprawnienie sądu o charakterze dyskrecjonalnym. Wprawdzie kwestia trafności i zasadności skorzystania z tego uprawnienia, co do zasady, może być objęta kontrolą Sądu wyższego rzędu, niemniej jednak ewentualna zmiana zaskarżonego orzeczenia o kosztach powinna być jednak w takim wypadku wyjątkowa. Sąd Najwyższy nie dopatrzył się w okolicznościach sprawy sytuacji wyjątkowej, wymagającej jego ingerencji, dlatego też należało orzec, jak w sentencji (art. 385 w zw. z art. 3941 § 3, art. 39821 i art. 397 § 2 k.p.c.). jw