Postanowienie I CZ 184/04

Sygn. akt I CZ 184/04 POSTANOWIENIE Dnia 7 stycznia 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) SSN Józef Frąckowiak (sprawozdawca) SSN Hubert Wrzeszcz w sprawie z powództwa C.(…) Spółki z o.o. w W. w likwidacji przeciwko A. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 7 stycznia 2005 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 22 września 2004 r., sygn. akt VI ACa (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Apelacyjny, postanowieniem z dnia 22 września 2004 r., odrzucił kasację pozwanego od wyroku tego Sądu z dnia 28 maja 2004 r., stwierdzając że w kasacji nie zostały zamieszczone okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy. W zażaleniu skarżąca domaga się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3933 k.p.c. kasacja powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pism procesowych oraz powinna zawierać, wymienione w art. 3933 § 1 k.p.c., wymagania stawiane tylko kasacji jako szczególnemu środkowi odwoławczemu. Pośród wspomnianych wymogów ustawa wyraźnie wymienia obowiązek przedstawienia okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie, odróżniając go od przytoczenia podstaw 2 kasacyjnych i ich uzasadnienia. Strona wnosząca kasację powinna więc, nawiązując do art. 393 § 1 pkt 1 i 2, wskazać Sądowi Najwyższemu argumenty przemawiające za jej rozpoznaniem. Jeżeli zaś w treści kasacji nie wskazano okoliczności, o których mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c., stanowi to brak kasacji, który nie podlega naprawieniu w sposób właściwy dla usuwania braków formalnych pism procesowych. W konsekwencji, kasacja dotknięta owym brakiem podlega odrzuceniu, skoro tego rodzaju wadliwości nie można usunąć. Stanowisko takie, które było reprezentowane już od dawna w orzecznictwie Sądu Najwyższego, zostało również wielokrotnie potwierdzone w orzeczeniach tego Sądu wydanych w ostatnich latach (zob. przykładowo postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 9 listopada 2000 r., II CKN 1385/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 51 oraz z dnia 12 grudnia 2000 r., V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52). Sąd Apelacyjny w zaskarżonym postanowieniu trafnie wskazał, że w przedmiotowej kasacji brak okoliczności uzasadniających jej rozpoznanie. Okoliczności te nie tylko, że nie zostały wyraźnie wyodrębnione w treści kasacji ale także nie zostały w ogóle w niej przytoczone. Wbrew odmiennej opinii skarżącego, wyrażonej w zażaleniu, wskazane przez niego fragmenty uzasadnienia kasacji nie spełniają wymogów jakie – zgodnie z uchwałą połączonych Izb Sądu Najwyższego Izby Cywilnej oraz Izby Pracy, Ubezpieczeń Społecznych i Spraw Publicznych z dnia 17 grudnia 2002 r. III CZP 72/02 (OSNC 2003, nr 7-8, poz. 92) – powinny znaleźć się w kasacji aby można było uznać, że zawiera ona okoliczności, o których mowa w art. 3933 § 1 pkt 3 k.p.c. Z uzasadnienia zażalenia wynika, że skarżący nie dostrzega różnicy pomiędzy uzasadnieniem podstaw kasacji a wskazaniem okoliczności, które maja uzasadniać jej rozpoznanie przez Sąd Najwyższy. W utrwalonym orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się zaś, jak na to wskazano wyżej, że wnoszący kasację oprócz uzasadnienia podstaw kasacji, ma także obowiązek wskazać w niej okoliczności uzasadniające jej rozpoznanie. Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy, na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 i art. 39318 § 3 k.p.c., oddalił zażalenie jako bezzasadne.