Postanowienie I CZ 160/12

Sygn. akt I CZ 160/12 POSTANOWIENIE Dnia 8 listopada 2012 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Barbara Myszka (przewodniczący) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Katarzyna Tyczka-Rote (sprawozdawca) w sprawie ze skargi S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń Sądu Apelacyjnego z dnia 23 listopada 2010 r., oraz Sądu Okręgowego z dnia 26 sierpnia 2012 r., wydanych w sprawie z powództwa S. K. przeciwko K. K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 listopada 2012 r., zażalenia skarżącego na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 16 kwietnia 2012 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2012 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powoda S. K. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń Sądu Apelacyjnego z dnia 23 listopada 2010 r. oraz Sądu Okręgowego z dnia 26 sierpnia 2010 r. z uwagi na sporządzenie tej skargi osobiście przez powoda, z naruszeniem art. 871 § 1 k.p.c., ustanawiającego przymusowe zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych w postępowaniu przez Sądem Najwyższym oraz przy czynnościach procesowych podejmowanych przed sądem niższej instancji, ale związanych z postępowaniem przed Sądem Najwyższym. Powód zaskarżył to postanowienie, zarzucając mu obrazę podstawowych zasad porządku prawnego, poprzez nieuzasadnione przypisanie obowiązkowego zastępstwa prawnego w postępowaniu przed wniesieniem skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia oraz naruszenie art. 4243 k.p.c. przez nieuwzględnienie, że skarga przysługuje stronie. We wnioskach skarżący domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Argumentacja skarżącego jest nietrafna. W sprawie w dniu 30 stycznia 2012 r. wniesiona została skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnych orzeczeń, wobec czego twierdzenie, że dotychczasowe postępowanie prowadzone jest przed jej wniesieniem nie odpowiada rzeczywistemu stanowi rzeczy. Powód nie wykazał, aby legitymował się kwalifikacjami umożliwiającymi mu osobiste wniesienie takiej skargi (art. 871 § 2 k.p.c.), stanowisko Sądu Apelacyjnego o braku zdolności postulacyjnej powoda jest zatem słuszne. Oznacza to, że sporządzona przez powoda skarga podlegała odrzuceniu na podstawie wskazanego przez Sąd Apelacyjny art. 4246 § 3 k.p.c. Zażalenie podlegało więc oddaleniu na podstawie art. 3841 § 3 w zw. z art. 39814 k.p.c.