Postanowienie I CZ 149/07

Sygn. akt I CZ 149/07 POSTANOWIENIE Dnia 6 marca 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Strus (przewodniczący) SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca) SSN Antoni Górski w sprawie z wniosku A. O. przy uczestnictwie B. O.-J. o dział spadku, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 marca 2008 r., zażalenia uczestniczki postępowania na postanowienie Sądu Okręgowego w W. z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt V Ca (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Sąd Okręgowy postanowieniem z dnia 11 października 2007 r. odrzucił skargę kasacyjną uczestniczki postępowania, wniesioną na postanowienie tego Sądu z dnia 27 czerwca 2007 r. Tym ostatnim postanowieniem oddalono apelację uczestniczki postępowania od postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 27 grudnia 2006 r. Odrzucenie skargi kasacyjnej uczestniczki spowodowane było niezamieszczeniem w tej skardze właściwego uzasadnienia wniosku o jej przyjęcie do rozpoznania, określonego w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W zażaleniu uczestniczki postępowania taką ocenę Sądu Okręgowego uznano za nieuzasadnioną i wskazywano na to, że uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania zostało redakcyjnie wyodrębnione. Jednocześnie z treści 2 tego uzasadnienia wynika, że skarżąca eksponuje nieważność postępowania w związku z naruszeniem przez Sąd wskazanych w skardze przepisów postępowania. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wprawdzie w treści skargi kasacyjnej uczestniczki postępowania znalazł się wyodrębniony redakcyjnie fragment mający - w zamierzeniu skarżącej – stanowić uzasadnienie wniosku przyjęcia złożonej skargi do rozpoznania, jednakże nie sposób uznać, że z merytorycznego punktu widzenia spełnia on jednak wymagania przewidziane w art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. W omawianym wywodzie w ogóle bowiem nie nawiązano w sposób właściwy do stosownych przesłanek tzw. przedsądu, określonych w art. 3989 § 1 k.p.c. Stwierdzono tylko, z powołaniem się ogólnie na wskazane w skardze podstawy kasacyjne (naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego), że w zaskarżonym postanowieniu Sąd Okręgowy „powielił zaistniałą na etapie pierwszoinstancyjnego rozpoznania sprawy jego (postępowania) oczywistą nieważność”. W tej sytuacji zażalenie uczestniczki postępowania należało oddalić jako nieuzasadnione (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39814 k.p.c.).