Postanowienie I CNP 7/14

Sygn. akt I CNP 7/14 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2014 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi Z. P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2011 r., wydanego w sprawie z powództwa Z. P. przeciwko Powszechnemu Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2014 r., odrzuca skargę. UZASADNIENIE 2 Wniesiona przez Z. P. skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 10 lutego 2011 r. pozbawiona jest wykazania jednego spośród niezbędnych elementów tej skargi wymienionych w art. 4245 § 1 k.p.c. Nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c., ponieważ skarżąca ograniczyła się do stwierdzenia, że nie było możliwe wzruszenie zaskarżonego wyroku w trybie wznowienia postępowania z uwagi na charakter sprawy, wobec braku przesłanek wznowienia. Takie sformułowania nie jest równoznaczne ze spełnieniem wymogu przewidzianego w art. 4245 § 1 pkt 5 k.p.c. (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2005 r., I CNP 5/05, OSNC 2006, nr 1, poz. 17). Jego spełnienie polega na zawarciu w skardze wyodrębnionej jurydycznie argumentacji dowodzącej w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, że wzruszenie zaskarżonego orzeczenia w drodze innych środków prawnych nie było i nie jest możliwe (por. postanowienie SN z dnia 19 stycznia 2006 r., II CNP 2/06,OSNC 2006, nr 6, poz. 112; postanowienie SN z dnia 27 stycznia 2006 r., III CNP 23/05, OSNC 2006, nr 7-8, poz. 140). Ponadto skarżąca sama wręcz wykazała, że zaskarżenie orzeczenia było możliwe skargą kasacyjną (pkt V skargi), a okoliczność, że Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia dopuszczalnej skargi kasacyjnej do rozpoznania nie dowodzi wykazania w skardze braku możliwości zaskarżenia orzeczenia skargą kasacyjną, a wręcz potwierdza, że taka możliwość zaistniała, lecz nie została należycie wykorzystana. W tym stanie rzeczy Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.