Art. 3. Właściwość sądu wojewódzkiego dla spraw o wyrównanie strat

Sprawy określone w art. 1 rozpoznaje sąd wojewódzki właściwy ze względu na miejsce dokonania czynności prawnej lub siedzibę (miejsce zamieszkania) pozwanego.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa właściwość sądu w sprawach wskazanych w art. 1. Oznacza to, że takie sprawy rozpoznaje sąd wojewódzki, a więc przepis wskazuje zarówno rodzaj sądu, jak i kryteria ustalenia, który konkretnie sąd jest właściwy.

Podstawą ustalenia właściwości miejscowej jest jedno z dwóch miejsc:

miejsce dokonania czynności prawnej,
siedziba pozwanego, a jeżeli pozwany jest osobą fizyczną, jego miejsce zamieszkania.

Przepis posługuje się tymi kryteriami alternatywnie. W praktyce oznacza to, że dla określenia sądu właściwego należy odnieść sprawę do miejsca, w którym dokonano czynności prawnej, albo do siedziby lub miejsca zamieszkania pozwanego. Regulacja wiąże więc właściwość sądu z okolicznościami dotyczącymi konkretnej sprawy, a nie z ogólnym wskazaniem dowolnego sądu wojewódzkiego.

Znaczenie przepisu polega na uporządkowaniu zasad kierowania spraw określonych w art. 1 do sądu. Wskazuje on, że sprawy te nie są rozpoznawane przez sąd dowolnie wybrany, lecz przez sąd wojewódzki ustalony na podstawie miejsca dokonania czynności prawnej albo miejsca związanego z pozwanym. W przypadku pozwanego będącego podmiotem posiadającym siedzibę uwzględnia się tę siedzibę, natomiast w przypadku osoby fizycznej, jej miejsce zamieszkania. Przepis nie określa innych kryteriów właściwości sądu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1990 r. poz. 255.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2a.Art. 3a.