Art. 2a. Wniosek do prokuratora o wystąpienie z żądaniami

Podmioty wymienione w art. 2 ust. 1 pkt 1-4 i pkt 6 mogą także zwrócić się do prokuratora o wystąpienie z żądaniami, o których mowa w art. 1.

Komentarz do Art. 2a.

Przepis określa dodatkową możliwość działania dla podmiotów wskazanych w art. 2 ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6. Mogą one zwrócić się do prokuratora o wystąpienie z żądaniami określonymi w art. 1. Oznacza to, że podmioty te nie muszą kierować takich żądań samodzielnie, lecz mogą zainicjować działanie prokuratora w tym zakresie.

Kluczowe znaczenie ma użycie sformułowania „mogą także”. Przepis ustanawia uprawnienie, a nie obowiązek. Skorzystanie z niego zależy od decyzji danego podmiotu, natomiast sam art. 2a nie przesądza, w jakich okolicznościach powinien on wystąpić do prokuratora ani jaki będzie dalszy bieg sprawy. Nie wynika z niego również automatyczne zobowiązanie prokuratora do uwzględnienia takiego zwrócenia się lub do podjęcia określonych czynności, ponieważ przepis mówi jedynie o możliwości wystąpienia z żądaniami.

Zakres podmiotowy regulacji jest zamknięty przez odesłanie do konkretnych jednostek redakcyjnych art. 2 ust. 1, obejmuje punkty 1-4 oraz punkt 6, a nie obejmuje podmiotu wskazanego w punkcie 5. Zakres samych żądań nie został opisany w art. 2a, lecz wynika z odesłania do art. 1. W praktyce przepis tworzy więc formalny kanał pośredniego dochodzenia działań przewidzianych w art. 1, za pośrednictwem prokuratora.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1990 r. poz. 255.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 3.