Art. 12. Miejsce przechowywania sztandaru

Sztandar znajduje się stale w jednostce wojskowej, a w czasie walki – w rejonie działań bojowych jednostki.

Komentarz do Art. 12.

Przepis określa miejsce, w którym znajduje się sztandar jednostki wojskowej, rozróżniając zwykłe funkcjonowanie jednostki oraz czas walki. Podstawową regułą jest stała obecność sztandaru w jednostce wojskowej. Oznacza to, że jego miejscem jest jednostka jako taka, a nie miejsce wskazane doraźnie lub zależne od bieżących okoliczności, o ile nie zachodzi szczególna sytuacja opisana w dalszej części przepisu.

Odstępstwo od tej reguły wiąże się wyłącznie z czasem walki. Wtedy sztandar znajduje się w rejonie działań bojowych jednostki. Przepis wiąże więc jego położenie z faktycznym miejscem prowadzenia działań bojowych, a nie tylko z siedzibą lub stałym miejscem stacjonowania jednostki. Sformułowanie „rejon działań bojowych jednostki” wskazuje na obszar związany z działaniami konkretnej jednostki wojskowej.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na jasnym wskazaniu dwóch miejsc przechowywania lub obecności sztandaru, zależnie od sytuacji: w jednostce wojskowej w czasie zwykłego funkcjonowania oraz w rejonie działań bojowych jednostki w czasie walki. Przepis nie ustanawia innych przesłanek zmiany miejsca. Decydujące znaczenie mają zatem dwa elementy, stałe funkcjonowanie jednostki albo czas walki, oraz odpowiednio przypisane do nich miejsce, w którym sztandar ma się znajdować.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 816.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 11.Art. 13.