Art. 11. Ufundowanie sztandaru

1. Sztandar – za zgodą Ministra Obrony Narodowej – może być ufundowany.

2. W wypadku, o którym mowa w ust. 1, w akcie nadania sztandaru wymienia się fundatora.

Komentarz do Art. 11.

Przepis reguluje możliwość ufundowania sztandaru oraz określa wymóg związany z dokumentem potwierdzającym jego nadanie. Zgodnie z ust. 1 sztandar może być ufundowany wyłącznie za zgodą Ministra Obrony Narodowej. Oznacza to, że zgoda tego organu stanowi warunek dopuszczający ufundowanie sztandaru. Sformułowanie „może być ufundowany” wskazuje, że przepis ustanawia możliwość, a nie obowiązek dokonania takiego aktu.

Ust. 2 odnosi się bezpośrednio do sytuacji opisanej w ust. 1, czyli do przypadku ufundowania sztandaru za zgodą Ministra Obrony Narodowej. W takim przypadku w akcie nadania sztandaru należy wymienić fundatora. Akt nadania powinien więc zawierać informację wskazującą osobę lub podmiot, który ufundował sztandar, przy czym sam przepis nie określa dodatkowych wymagań dotyczących tej informacji.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na połączeniu dwóch elementów: zgody Ministra Obrony Narodowej na ufundowanie sztandaru oraz obowiązku ujawnienia fundatora w akcie nadania. Przepis nie opisuje procedury uzyskania zgody, formy ufundowania ani treści aktu nadania poza obowiązkiem wymienienia fundatora. Stanowi zatem podstawę do przeprowadzenia ufundowania w określonym trybie i zapewnia wskazanie fundatora w dokumencie dotyczącym nadania sztandaru.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 816.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.