Art. 3. Przepisy uzupełniające i nienaruszanie odrębnych regulacji

1. W sprawach nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące umowy przewozu oraz przepisy Prawa przewozowego.

2. Ustawa nie narusza przepisów Prawa ochrony środowiska oraz przepisów Prawa wodnego.

Komentarz do Art. 3.

Przepis określa, jakie regulacje należy stosować w sytuacjach, których nie rozstrzyga Ustawa o żegludze śródlądowej. Nie tworzy zamkniętego systemu norm, lecz wskazuje przepisy uzupełniające, właściwe dla spraw pominiętych w tej ustawie.

Zgodnie z ust. 1, w takich sprawach stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego dotyczące umowy przewozu oraz przepisy Prawa przewozowego. Oznacza to, że oba wskazane źródła przepisów mogą uzupełniać regulację ustawy, gdy dana kwestia nie została w niej uregulowana. Zakres odesłania do Kodeksu cywilnego został ograniczony do przepisów dotyczących umowy przewozu, natomiast w odniesieniu do Prawa przewozowego przepis nie wskazuje dodatkowego ograniczenia.

Ust. 2 podkreśla, że stosowanie Ustawy o żegludze śródlądowej nie narusza przepisów Prawa ochrony środowiska ani Prawa wodnego. Oznacza to, że regulacje zawarte w tych dwóch aktach zachowują swoje znaczenie i nadal mają zastosowanie niezależnie od przepisów ustawy o żegludze śródlądowej.

W praktyce przepis pełni dwie funkcje. Po pierwsze, zapewnia uzupełnienie ustawy przez przepisy dotyczące przewozu, gdy brakuje własnej regulacji. Po drugie, wyraźnie chroni odrębność przepisów środowiskowych i wodnych, wskazując, że ustawa nie uchyla ani nie zmienia ich zastosowania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2001 r. poz. 43.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.Art. 4.