Art. 49. Zapomoga za padłe zwierzęta

1. Posiadaczowi zwierzęcia, który dokonał powiadomienia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/429, przysługuje ze środków budżetu państwa zapomoga za zwierzę, które padło zanim organ Inspekcji Weterynaryjnej otrzymał to powiadomienie, jeżeli ten organ stwierdził, że zwierzę padło z powodu zachorowania na chorobę, przy zwalczaniu której przysługuje odszkodowanie, o którym mowa w art. 45 ust. 1.

2. Wysokość zapomogi, o której mowa w ust. 1, stanowi 2/3 wartości rynkowej zwierzęcia określonej zgodnie z art. 45 ust. 3.

3. Do ustalania zapomogi, o której mowa w ust. 1, w tym do szacowania zwierząt, przepisy art. 47 i przepisy wydane na podstawie art. 48 stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 49.

Przepis określa zasady przyznawania zapomogi za zwierzę, które padło przed otrzymaniem przez organ Inspekcji Weterynaryjnej powiadomienia o wymaganym zdarzeniu. Świadczenie przysługuje posiadaczowi zwierzęcia, który dokonał powiadomienia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 1 lub w art. 18 ust. 1 rozporządzenia 2016/429. Samo dokonanie powiadomienia nie jest jednak wystarczające. Organ Inspekcji Weterynaryjnej musi stwierdzić, że zwierzę padło z powodu zachorowania na chorobę, przy zwalczaniu której przysługuje odszkodowanie określone w art. 45 ust. 1.

Zapomoga jest wypłacana ze środków budżetu państwa. Jej wysokość została ustalona jako 2/3 wartości rynkowej zwierzęcia. Wartość tę określa się zgodnie z art. 45 ust. 3, co oznacza, że wysokość świadczenia zależy od ustalonej wartości rynkowej konkretnego zwierzęcia, a nie od kwoty wskazanej z góry w przepisie.

Ust. 3 wskazuje także sposób prowadzenia ustaleń dotyczących zapomogi, w tym szacowania zwierząt. W tym zakresie przepisy art. 47 oraz przepisy wydane na podstawie art. 48 stosuje się odpowiednio. Regulacja obejmuje więc zarówno przesłanki uzyskania świadczenia, jak i jego obliczenie oraz procedurę ustalenia wartości zwierzęcia. Praktyczne znaczenie przepisu polega na objęciu zapomogą sytuacji, w której zwierzę padło jeszcze przed przekazaniem powiadomienia organowi, ale przyczyna jego śmierci została następnie potwierdzona jako związana z chorobą objętą systemem odszkodowań.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 48.Art. 50.