Art. 39. Krajowe środki zwalczania chorób

1. Minister właściwy do spraw rolnictwa może określić, w drodze rozporządzenia:

1) krajowe środki zwalczania w zakresie nieuregulowanym w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1 lit. a, które stosuje się w przypadku podejrzenia wystąpienia lub potwierdzenia wystąpienia u zwierząt choroby kategorii B lub choroby kategorii C na obszarach nieobjętych programami likwidacji takiej choroby, lub

2) krajowe środki zwalczania, które stosuje się w przypadku podejrzenia wystąpienia lub potwierdzenia wystąpienia u zwierząt choroby określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1 – mając na względzie przepisy art. 170 i art. 171 rozporządzenia 2016/429 – w odniesieniu do zwierząt lądowych i przepisy art. 226 rozporządzenia 2016/429 – w odniesieniu do zwierząt wodnych, a także przepisy Unii Europejskiej wydane na podstawie rozporządzenia 2016/429.

2. Minister właściwy do spraw rolnictwa, określając krajowe środki zwalczania na podstawie ust. 1:

1) wybiera je w odniesieniu do danej choroby odpowiednio z katalogu środków określonych w art. 53–71 rozporządzenia 2016/429 i określonych w przepisach Unii Europejskiej wydanych na postawie rozporządzenia 2016/429 lub

2) może wskazać inne środki niż środki wymienione w pkt 1 niezbędne do zapobiegania rozprzestrzenianiu się danej choroby i jej zwalczania.

3. Minister właściwy do spraw rolnictwa, określając krajowe środki zwalczania na podstawie ust. 1, wskazuje gatunki lub grupy zwierząt, do których mają być zastosowane te środki.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa podstawę wydania rozporządzenia, w którym minister właściwy do spraw rolnictwa może ustanowić krajowe środki zwalczania chorób zwierząt. Środki te mogą dotyczyć, po pierwsze, sytuacji podejrzenia lub potwierdzenia choroby kategorii B albo kategorii C na obszarach nieobjętych programami likwidacji tej choroby, w zakresie nieuregulowanym w przepisach wskazanych w art. 1 pkt 1 lit. a. Po drugie, mogą być stosowane przy podejrzeniu lub potwierdzeniu choroby określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 10 ust. 7 pkt 1.

Przy określaniu tych środków minister uwzględnia przepisy art. 170 i art. 171 rozporządzenia 2016/429 w odniesieniu do zwierząt lądowych oraz art. 226 tego rozporządzenia w odniesieniu do zwierząt wodnych, a także przepisy Unii Europejskiej wydane na jego podstawie. Oznacza to, że krajowe rozwiązania mają być ustalane z uwzględnieniem wskazanych regulacji dotyczących zwalczania chorób.

Zgodnie z ust. 2 środki mogą być wybierane z katalogu określonego w art. 53-71 rozporządzenia 2016/429 i w przepisach Unii Europejskiej wydanych na jego podstawie. Minister może również wskazać inne środki, jeżeli są one niezbędne do zapobiegania rozprzestrzenianiu się danej choroby i jej zwalczania. Każde rozporządzenie wydane na podstawie ust. 1 powinno ponadto określać gatunki lub grupy zwierząt, do których dane środki będą stosowane. Praktyczne znaczenie przepisu polega więc na stworzeniu podstawy do doboru działań odpowiednich dla konkretnej choroby oraz wskazania zwierząt objętych tymi działaniami.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 1795.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 38.Art. 40.