Art. 18f. Tryb orzekania w sprawach o czyny

1. Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 18d, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia 2001 r. – Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 2025 r. poz. 860, 1178, 1661, 1814, 1818 i 1872).

2. Orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 18e, następuje w trybie przepisów ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks postępowania karnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 46, 304, 1178, 1420 i 1872).

Komentarz do Art. 18f.

Przepis określa, w jakim trybie mają być prowadzone sprawy dotyczące dwóch kategorii czynów, wskazanych odpowiednio w art. 18d i art. 18e. Jego przedmiotem jest więc wybór właściwych zasad postępowania przy orzekaniu, a nie opis samych czynów.

W ust. 1 przyjęto, że orzekanie w sprawach o czyny, o których mowa w art. 18d, odbywa się na podstawie przepisów ustawy, której przedmiotem jest postępowanie w sprawach o wykroczenia. Oznacza to przyporządkowanie tych spraw do trybu wykroczeniowego.

Ust. 2 odnosi się do czynów wskazanych w art. 18e. W ich przypadku zastosowanie ma tryb określony w przepisach Kodeksu postępowania karnego. Przepis rozdziela zatem postępowanie według tego, do którego z dwóch wcześniejszych odesłań należy dany czyn:

art. 18d wiąże z postępowaniem w sprawach o wykroczenia,
art. 18e wiąże z postępowaniem karnym.

Znaczenie praktyczne regulacji polega na tym, że samo wskazanie czynu w art. 18d albo art. 18e przesądza o podstawowym reżimie proceduralnym stosowanym przy orzekaniu. Dzięki temu wiadomo, którego zbioru przepisów procesowych należy szukać dla danej sprawy. Art. 18f pełni więc funkcję porządkującą i odsyłającą, łącząc regulację dotyczącą czynów z właściwymi zasadami ich rozpoznawania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2015 r. poz. 1916.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 18e.Art. 26.