Art. 23. Zatarcie kary

1. Kara orzeczona z tytułu odpowiedzialności zawodowej tłumacza przysięgłego ulega zatarciu z mocy prawa, jeżeli od daty uprawomocnienia orzeczenia o karze upłynęły:

1) 2 lata - w przypadku kar wymienionych w art. 21 ust. 2 pkt 1-2;

2) 3 lata - w przypadku kar wymienionych w art. 21 ust. 2 pkt 3-5.

2. Z chwilą zatarcia ukaranie uważa się za niebyłe; wpis o ukaraniu usuwa się z listy tłumaczy przysięgłych.

Komentarz do Art. 23.

Przepis określa zasady zatarcia kary orzeczonej z tytułu odpowiedzialności zawodowej tłumacza przysięgłego. Zatarcie następuje z mocy prawa, a więc po upływie wskazanego czasu nie jest uzależnione od dodatkowego rozstrzygnięcia. Termin liczy się od daty uprawomocnienia się orzeczenia o karze.

Ustawa przewiduje dwa okresy, zależne od rodzaju orzeczonej kary. W przypadku kar wymienionych w art. 21 ust. 2 pkt 1-2 zatarcie następuje po upływie 2 lat. Dla kar wskazanych w art. 21 ust. 2 pkt 3-5 termin ten wynosi 3 lata. Przepis nie różnicuje początku biegu tych terminów, zawsze wiążąc go z uprawomocnieniem orzeczenia.

Skutek zatarcia ma zarówno wymiar prawny, jak i ewidencyjny. Z chwilą jego nastąpienia ukaranie uważa się za niebyłe, co oznacza, że przepis nakazuje traktować je tak, jak gdyby nie istniało. Jednocześnie wpis o ukaraniu usuwa się z listy tłumaczy przysięgłych. Rozwiązanie to porządkuje sytuację osoby ukaranej po upływie ustawowego terminu i zapewnia, że informacja o ukaraniu nie pozostaje w tej liście bezterminowo. Zastosowanie krótszego albo dłuższego terminu zależy wyłącznie od tego, do której grupy określonej w przepisie należy orzeczona kara.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1326.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 22.Art. 24.