Art. 2. Warunki wykonywania zawodu

1. Tłumaczem przysięgłym może być osoba fizyczna, która:

1) ma obywatelstwo polskie albo obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, obywatelstwo Konfederacji Szwajcarskiej albo obywatelstwo innego państwa, jeżeli na podstawie i zasadach określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej przysługuje jej prawo podjęcia zatrudnienia lub samozatrudnienia na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub, na zasadach wzajemności, obywatelstwo innego państwa;

2) zna język polski;

3) ma pełną zdolność do czynności prawnych;

4) nie była karana za przestępstwo umyślne, przestępstwo skarbowe lub za nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu obrotu gospodarczego;

5) ukończyła studia wyższe;

6) złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin z umiejętności tłumaczenia z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język polski, zwany dalej „egzaminem na tłumacza przysięgłego”.

2. Znajomość języka polskiego potwierdza zdanie egzaminu na tłumacza przysięgłego.

3. Minister Sprawiedliwości może, w drodze decyzji, zwolnić kandydata na tłumacza przysięgłego z wymogu posiadania wykształcenia określonego w ust. 1 pkt 5, w szczególności gdy liczba tłumaczy przysięgłych określonego języka jest niewystarczająca dla ochrony interesu społecznego i potrzeb wymiaru sprawiedliwości. Zwolnienie następuje na wniosek kandydata na tłumacza przysięgłego złożony nie później niż 30 dni przed datą egzaminu.

Komentarz do Art. 2.

Przepis określa podstawowe warunki uzyskania statusu tłumacza przysięgłego. Funkcję tę może pełnić wyłącznie osoba fizyczna, która spełnia łącznie wymagania dotyczące obywatelstwa, znajomości języka polskiego, zdolności do czynności prawnych, niekaralności, wykształcenia oraz wyniku egzaminu.

W zakresie obywatelstwa przepis obejmuje obywateli polskich, obywateli państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) będących stronami umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, a także obywateli Konfederacji Szwajcarskiej. Uwzględniono również osoby posiadające obywatelstwo innego państwa, jeżeli przepisy prawa Unii Europejskiej przyznają im prawo podjęcia zatrudnienia lub samozatrudnienia w Polsce, oraz osoby objęte zasadą wzajemności.

Kandydat musi znać język polski, mieć pełną zdolność do czynności prawnych i nie być karany za przestępstwo umyślne, przestępstwo skarbowe ani nieumyślne przestępstwo przeciwko bezpieczeństwu obrotu gospodarczego. Co do zasady wymagane jest także ukończenie studiów wyższych. Niezbędne jest ponadto zdanie egzaminu obejmującego tłumaczenie z języka polskiego na język obcy oraz z języka obcego na język polski. Zdanie tego egzaminu jednocześnie potwierdza znajomość języka polskiego.

Minister Sprawiedliwości może zwolnić kandydata z wymogu ukończenia studiów wyższych. Następuje to w drodze decyzji, na wniosek złożony nie później niż 30 dni przed datą egzaminu, w szczególności gdy liczba tłumaczy przysięgłych danego języka jest niewystarczająca dla ochrony interesu społecznego i potrzeb wymiaru sprawiedliwości. Przepis wskazuje więc zarówno pełny katalog zasadniczych przesłanek, jak i ograniczony wyjątek dotyczący wykształcenia.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1326.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1.Art. 3.