Art. 14. Obowiązki tłumacza przysięgłego

1. Tłumacz przysięgły jest obowiązany do:

1) wykonywania powierzonych mu zadań ze szczególną starannością i bezstronnością, zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów prawa;

2) zachowania w tajemnicy faktów i okoliczności, z którymi zapoznał się w związku z tłumaczeniem;

3) doskonalenia kwalifikacji zawodowych.

2. Dokonując tłumaczenia imion i nazwisk z języków nieposługujących się alfabetem łacińskim lub posługujących się innym systemem pisma, tłumacz dokonuje transliteracji lub transkrypcji tych imion i nazwisk na podstawie dokumentów podróży lub ich kopii, a w przypadku braku tych dokumentów dokonuje tłumaczenia zgodnie z regułami pisowni obowiązującymi w kraju, w którym został sporządzony tłumaczony dokument.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa podstawowe obowiązki tłumacza przysięgłego związane z wykonywaniem zadań zawodowych oraz z tłumaczeniem imion i nazwisk zapisanych w innym alfabecie lub systemie pisma.

Tłumacz powinien wykonywać powierzone zadania ze szczególną starannością i bezstronnością, zgodnie z zasadami wynikającymi z przepisów prawa. Oznacza to obowiązek rzetelnego podejścia do tłumaczenia i zachowania neutralności. Jednocześnie tłumacz jest zobowiązany do zachowania w tajemnicy faktów i okoliczności, o których dowiedział się w związku z tłumaczeniem. Tajemnica obejmuje więc informacje poznane przy realizacji konkretnego zadania. Przepis nakłada również obowiązek doskonalenia kwalifikacji zawodowych, wskazując, że wykonywanie tego zawodu wiąże się z ciągłym podnoszeniem kompetencji.

Osobno uregulowano sposób tłumaczenia imion i nazwisk z języków, które nie posługują się alfabetem łacińskim albo stosują inny system pisma. W takim przypadku tłumacz dokonuje transliteracji lub transkrypcji na podstawie dokumentów podróży albo ich kopii. Jeżeli takich dokumentów nie ma, podstawą tłumaczenia są reguły pisowni obowiązujące w kraju, w którym sporządzono tłumaczony dokument.

Praktyczne znaczenie przepisu polega na wskazaniu zarówno standardów wykonywania zawodu, jak i konkretnych źródeł, na których należy oprzeć zapis imion i nazwisk. Ogranicza to dowolność w tym zakresie i pozwala zachować jednolity sposób ich przedstawiania w tłumaczeniu.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1326.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.