Art. 93. Umorzenie i uniewinnienie
1. W przypadku stwierdzenia po rozpoczęciu przewodu sądowego okoliczności wskazujących, że postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej psychologów nie powinno być wszczęte albo wszczęte postępowanie powinno zostać umorzone, sąd dyscyplinarny umarza postępowanie. W przypadku ujawnienia okoliczności, o których mowa w art. 75 pkt 1 albo 2, sąd dyscyplinarny wydaje orzeczenie uniewinniające obwinionego, a jeżeli obwiniony w chwili popełnienia czynu był niepoczytalny – umarza postępowanie.
2. Sąd dyscyplinarny może umorzyć postępowanie w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej psychologów, jeżeli przewinienie dyscyplinarne jest mniejszej wagi albo orzeczenie wobec obwinionego kary byłoby oczywiście niecelowe ze względu na rodzaj i wysokość kary prawomocnie orzeczonej za ten sam czyn w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawy, a interes pokrzywdzonego temu się nie sprzeciwia.
3. W postanowieniu o umorzeniu postępowania w przedmiocie odpowiedzialności dyscyplinarnej psychologów jest zawarte wskazanie przyczyn umorzenia.
Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2026 r. poz. 187.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.