Art. 3e. Zespoły i egzamin specjalizacyjny

1. W skład zespołów egzaminacyjnych dla poszczególnych obszarów weterynarii wchodzą:

1) krajowy kierownik specjalizacji jako przewodniczący;

2) dwie osoby posiadające co najmniej stopień naukowy doktora, specjalizujące się w danym obszarze weterynarii, wybrane spośród osób zgłoszonych przez uczelnie publiczne, które prowadzą szkolenie specjalizacyjne;

3) przedstawiciel Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej;

4) przedstawiciel Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego;

5) przedstawiciel ministra właściwego do spraw rolnictwa.

2. Egzamin specjalizacyjny przeprowadza zespół egzaminacyjny w składzie co najmniej 4 osób.

3. Egzaminy specjalizacyjne przeprowadza się w siedzibie Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego lub, za zgodą Komisji, w miejscu wskazanym przez uczelnie publiczne, które przeprowadziły szkolenie specjalizacyjne.

4. W razie negatywnego wyniku egzaminu specjalizacyjnego przewodniczący zespołu egzaminacyjnego wyznacza ponowny termin egzaminu specjalizacyjnego. Zespół egzaminacyjny może uzależnić dopuszczenie do ponownego egzaminu specjalizacyjnego od odbycia szkolenia uzupełniającego.

Komentarz do Art. 3e.

Przepis określa organizację zespołów egzaminacyjnych właściwych dla poszczególnych obszarów weterynarii oraz zasady przeprowadzania egzaminu specjalizacyjnego. Zespół ma skład o określonej strukturze. Jego przewodniczącym jest krajowy kierownik specjalizacji. W skład zespołu wchodzą ponadto dwie osoby posiadające co najmniej stopień naukowy doktora i specjalizujące się w danym obszarze weterynarii, wybrane spośród osób zgłoszonych przez uczelnie publiczne prowadzące szkolenie specjalizacyjne. Uzupełniają go przedstawiciele Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego oraz ministra właściwego do spraw rolnictwa.

Warunkiem przeprowadzenia egzaminu jest udział co najmniej 4 osób w zespole egzaminacyjnym. Przepis wyznacza również podstawowe miejsce egzaminu, którym jest siedziba Państwowego Instytutu Weterynaryjnego - Państwowego Instytutu Badawczego. Za zgodą Komisji egzamin może odbyć się w innym miejscu wskazanym przez uczelnie publiczne, które przeprowadziły szkolenie specjalizacyjne. Rozwiązanie to pozwala powiązać miejsce egzaminu z organizatorami szkolenia, ale wymaga zgody Komisji.

Przepis reguluje także sytuację negatywnego wyniku. Przewodniczący zespołu wyznacza wtedy ponowny termin egzaminu specjalizacyjnego. Zespół może jednak uzależnić dopuszczenie do ponownego egzaminu od odbycia szkolenia uzupełniającego. Oznacza to, że ponowne podejście może wymagać dodatkowego przygotowania, jeżeli tak postanowi zespół egzaminacyjny.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2023 r. poz. 154.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 3d.Art. 3f.