Art. 41. Polski tytuł zawodowy farmaceuty świadczącego usługę transgraniczną

Obywatel państwa członkowskiego posiadający kwalifikacje zawodowe farmaceuty świadczący usługę transgraniczną może posługiwać się polskim tytułem zawodowym.

Komentarz do Art. 41.

Przepis reguluje możliwość posługiwania się polskim tytułem zawodowym przez określoną kategorię osób wykonujących usługi farmaceutyczne o charakterze transgranicznym. Dotyczy obywatela państwa członkowskiego, który jednocześnie posiada kwalifikacje zawodowe farmaceuty oraz świadczy usługę transgraniczną. Wszystkie te elementy są istotne dla zakresu przepisu: sama przynależność państwowa nie wystarcza, podobnie jak samo posiadanie kwalifikacji zawodowych. Przepis wiąże możliwość używania polskiego tytułu zawodowego z faktem świadczenia usługi transgranicznej przez osobę spełniającą wskazane warunki.

Sformułowanie „może posługiwać się” wskazuje, że przepis przyznaje takiej osobie możliwość używania polskiego tytułu zawodowego. Nie określa natomiast w tym miejscu procedury potwierdzania kwalifikacji, dodatkowych wymagań ani zakresu czynności wykonywanych w ramach usługi transgranicznej. Nie wskazuje również konkretnego brzmienia tytułu zawodowego, posługując się ogólnym określeniem „polski tytuł zawodowy”.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na powiązaniu transgranicznego świadczenia usługi z możliwością używania tytułu zawodowego funkcjonującego w Polsce. Ułatwia to jasne określenie statusu zawodowego osoby, której dotyczą wskazane przesłanki, bez rozszerzania tej możliwości na osoby niespełniające któregokolwiek z wymienionych warunków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2021 r. poz. 97.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

farmaceuci

Art. 40.Art. 42.