Art. 45. Zaliczki na koszty gazu ziemnego

1. Wytwórca wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy, będący stroną umowy rozwiązującej, składa do Prezesa URE wniosek o wypłatę zaliczki na poczet kosztów, o których mowa w art. 44, na następny rok kalendarzowy, w terminie do dnia 31 sierpnia każdego roku.

2. Wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1) oznaczenie wytwórcy - jego firmę, siedzibę i adres;

2) wysokość wnioskowanej kwoty zaliczki;

3) oznaczenie roku, którego wniosek dotyczy.

3. Wysokość zaliczki wnioskowanej na dany rok nie może przekraczać kwoty określonej w załączniku nr 8 do ustawy dla danego wytwórcy na dany rok, zaktualizowanej stopą dyskonta określoną w załączniku nr 6 do ustawy.

4. Przepisy art. 22 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio do zaliczek, o których mowa w ust. 1.

5. Środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów, o których mowa w art. 44, nie stanowią dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Komentarz do Art. 45.

Przepis określa zasady ubiegania się o zaliczkę na poczet kosztów związanych z przedterminowym rozwiązaniem umów, o których mowa w art. 44. Uprawniony do złożenia wniosku jest wytwórca wymieniony w załączniku nr 8 do ustawy, jeżeli jest stroną umowy rozwiązującej. Wniosek składa się do Prezesa URE na następny rok kalendarzowy, w terminie do 31 sierpnia każdego roku.

Wniosek musi zawierać trzy podstawowe informacje:

oznaczenie wytwórcy, obejmujące jego firmę, siedzibę i adres,
wysokość wnioskowanej zaliczki,
wskazanie roku, którego dotyczy wniosek.

Kwota zaliczki nie może być wyższa niż kwota określona dla danego wytwórcy i roku w załączniku nr 8, po jej zaktualizowaniu stopą dyskonta wskazaną w załączniku nr 6. Oznacza to, że załączniki wyznaczają maksymalny poziom zaliczki, o który można wystąpić na dany rok.

Do zaliczek odpowiednio stosuje się przepisy art. 22 ust. 1 i 2 oraz art. 26 ust. 1 i 2. Przepis ten nie przytacza ich treści, lecz wskazuje, że regulacje te mają zastosowanie także do zaliczek. Jednocześnie środki otrzymane przez wytwórcę na pokrycie kosztów z art. 44 nie są uznawane za dotacje, subwencje ani inne dopłaty o podobnym charakterze w rozumieniu art. 29 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W praktyce art. 45 porządkuje więc termin, zawartość i limit wniosku oraz określa podatkową kwalifikację otrzymanych środków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 311.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 44.Art. 46.