Art. 11. Świadczenia dodatkowe

1. Świadczeniami dodatkowymi, o których mowa w art. 5 ust. 2, są świadczenia z tytułu zatrudnienia, w tym: bytowe, socjalne, komunikacyjne, oraz ubezpieczenia majątkowe i osobowe - inne bądź wyższe niż ustalone w regulaminach wynagradzania, zakładowych i ponadzakładowych układach zbiorowych pracy oraz w odrębnych przepisach.

2. Maksymalna wartość świadczeń dodatkowych przyznanych w ciągu roku osobom, o których mowa w art. 2 pkt 1-4 i 10, nie może przekroczyć dwunastokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia przyjętego dla ustalenia wynagrodzenia miesięcznego tych osób.

3. Prezes Rady Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy wykaz świadczeń dodatkowych, o których mowa w ust. 1, oraz tryb ich przyznawania.

Komentarz do Art. 11.

Przepis określa, czym są „świadczenia dodatkowe” związane z zatrudnieniem oraz jak ograniczona jest ich wartość. Chodzi o świadczenia bytowe, socjalne i komunikacyjne, a także o ubezpieczenia majątkowe i osobowe. Ich cechą jest to, że są inne niż świadczenia określone w regulaminach wynagradzania, zakładowych lub ponadzakładowych układach zbiorowych pracy oraz w odrębnych przepisach, albo mają wartość wyższą od ustalonej w tych regulacjach.

Dla osób wskazanych w art. 2 pkt 1-4 i 10 ustanowiono roczny limit wartości takich świadczeń. Łączna wartość świadczeń dodatkowych przyznanych w ciągu roku nie może przekroczyć dwunastokrotności przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, które przyjęto do ustalenia ich wynagrodzenia miesięcznego. Limit odnosi się zatem do sumy świadczeń przyznanych w danym roku, a nie do pojedynczego świadczenia. Jego wysokość jest powiązana z wynagrodzeniem miesięcznym danej osoby, ustalonym według wskazanej w przepisie podstawy.

Przepis nie zawiera pełnego wykazu świadczeń ani szczegółowych zasad ich przyznawania. Upoważnia Prezesa Rady Ministrów do określenia tych elementów w drodze rozporządzenia. Rozporządzenie ma wskazać szczegółowy wykaz świadczeń dodatkowych oraz tryb ich przyznawania. W praktyce regulacja łączy więc definicję i przykładowe kategorie świadczeń z ograniczeniem ich rocznej wartości oraz z odesłaniem do aktu wykonawczego, który ma doprecyzować zakres i procedurę ich przyznawania.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 2136.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 10.Art. 12.