Art. 58. Raportowanie rachunku na podstawie oświadczenia o rezydencji

Jeżeli z oświadczenia, o którym mowa w art. 57 ust. 1, wynika, że posiadacz rachunku jest rezydentem do celów podatkowych państwa uczestniczącego lub państwa trzeciego, raportująca instytucja finansowa traktuje ten rachunek jako rachunek raportowany.

Komentarz do Art. 58.

Przepis określa skutek informacji zawartej w oświadczeniu, o którym mowa w art. 57 ust. 1, dla kwalifikacji rachunku przez raportującą instytucję finansową. Jeżeli z tego oświadczenia wynika, że posiadacz rachunku jest rezydentem do celów podatkowych państwa uczestniczącego albo państwa trzeciego, instytucja finansowa traktuje taki rachunek jako rachunek raportowany.

Kluczowe znaczenie ma treść oświadczenia posiadacza rachunku oraz wskazanie w nim rezydencji podatkowej. Przepis wiąże określony skutek z samym ustaleniem, że rezydencja dotyczy jednej z dwóch kategorii państw wymienionych w regulacji. Są nimi państwo uczestniczące i państwo trzecie. Jeżeli oświadczenie prowadzi do takiego ustalenia, rachunek zostaje objęty statusem „rachunku raportowanego”.

Regulacja wskazuje więc prostą zasadę postępowania: raportująca instytucja finansowa nie pozostawia rachunku poza tą kategorią, gdy z oświadczenia wynika rezydencja podatkowa posiadacza w państwie uczestniczącym lub państwie trzecim. Praktyczne znaczenie przepisu polega na tym, że przesądza on o sposobie zaklasyfikowania rachunku na podstawie informacji przekazanej w oświadczeniu. Sam przepis nie określa natomiast treści tego oświadczenia ani dalszych czynności związanych z rachunkiem raportowanym, lecz odsyła w tym zakresie do art. 57 ust. 1.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 648.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 57.Art. 59.