Art. 141. Wykroczenia w procedurach wywozu i przywozu broni i amunicji

1. Kto wprowadza w błąd organy właściwe dla określonych w dziale III rozdziale 3 oddziale 3 procedur związanych z wywozem lub przywozem broni palnej, części, istotnych komponentów lub amunicji, podając nieprawdziwe lub niepełne informacje lub przedstawiając nieprawdziwe dokumenty w tym zakresie, podlega karze grzywny.

2. Kto uniemożliwia lub utrudnia przeprowadzenie kontroli, o której mowa w art. 93, w zakresie zgodności rzeczywistego wywozu lub przywozu broni palnej, części, istotnych komponentów lub amunicji z zezwoleniem, a także prawidłowości prowadzenia ewidencji związanej z tym wywozem, podlega karze grzywny.

3. Kto nie dopełnia obowiązku zgłoszenia odmowy zawarcia transakcji w terminie, o którym mowa w art. 35 ust. 2, podlega karze grzywny.

4. W sprawach o czyn, o którym mowa w ust. 1–3, stosuje się przepisy postępowania w sprawach o wykroczenia.

Komentarz do Art. 141.

Przepis określa trzy rodzaje naruszeń związanych z procedurami wywozu lub przywozu broni palnej, jej części, istotnych komponentów oraz amunicji. Wspólną sankcją za każde z nich jest kara grzywny, a sprawy prowadzone są według przepisów postępowania w sprawach o wykroczenia.

W ust. 1 odpowiedzialność wiąże się z wprowadzeniem w błąd organów właściwych dla procedur określonych w dziale III rozdziale 3 oddziale 3. Chodzi o podanie nieprawdziwych lub niepełnych informacji albo przedstawienie nieprawdziwych dokumentów dotyczących wywozu lub przywozu wskazanych przedmiotów. Przepis obejmuje więc zarówno nierzetelne informacje, jak i wadliwą dokumentację.

Ust. 2 dotyczy kontroli, o której mowa w art. 93. Karze podlega osoba, która uniemożliwia lub utrudnia sprawdzenie, czy rzeczywisty wywóz lub przywóz odpowiada zezwoleniu oraz czy prawidłowo prowadzona jest ewidencja związana z tym wywozem. Znaczenie praktyczne tego przepisu polega na ochronie prawidłowego przebiegu kontroli i możliwości porównania faktycznych działań z treścią zezwolenia.

Ust. 3 ustanawia odpowiedzialność za niedopełnienie obowiązku zgłoszenia odmowy zawarcia transakcji w terminie wskazanym w art. 35 ust. 2. Naruszenie ma więc charakter formalny i polega na braku wymaganego zgłoszenia w określonym czasie. Ust. 4 przesądza, że wszystkie czyny opisane w ust. 1-3 są rozpatrywane w trybie właściwym dla wykroczeń.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2019 r. poz. 1214.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 140.Art. 142.