Art. 14. Zgoda ustawowa na stanowisko

1. Decyzję w sprawie stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie projektu aktu prawnego Unii Europejskiej, o którym mowa w art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 2 lub art. 48 ust. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, lub w art. 312 ust. 2 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, lub w Protokole (nr 9) w sprawie decyzji Rady odnoszącej się do wykonania art. 16 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej i art. 238 ust. 2 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej w okresie między 1 listopada 2014 r. a 31 marca 2017 r. i od 1 kwietnia 2017 r. dołączonym do Traktatu o Unii Europejskiej, Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej i Traktatu ustanawiającego Europejską Wspólnotę Energii Atomowej, podejmuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, na wniosek Rady Ministrów, za zgodą wyrażoną w ustawie.

2. Wniosek Rady Ministrów, o którym mowa w ust. 1, określa, że przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej w Radzie Europejskiej jest obowiązany:

1) opowiedzieć się za przyjęciem projektu aktu prawnego Unii Europejskiej albo

2) wstrzymać się od głosu.

3. Przedłożenie Prezydentowi Rzeczypospolitej Polskiej wniosku, o którym mowa w ust. 1, jest dokonywane po uzyskaniu zgody wyrażonej w ustawie.

4. Przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej opowiada się za odrzuceniem projektu aktu prawnego Unii Europejskiej, jeżeli Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej nie podjął decyzji, o której mowa w ust. 1.

Komentarz do Art. 14.

Przepis określa tryb podejmowania decyzji w sprawie stanowiska Rzeczypospolitej Polskiej wobec określonych projektów aktów prawnych Unii Europejskiej. Chodzi o projekty wskazane w art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 2 lub art. 48 ust. 7 Traktatu o Unii Europejskiej, w art. 312 ust. 2 akapit drugi Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, a także w Protokole nr 9, w zakresie określonym w tym przepisie.

Decyzję podejmuje Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, ale wyłącznie na wniosek Rady Ministrów i za zgodą wyrażoną w ustawie. Oznacza to, że wniosek rządu nie może zostać przedłożony Prezydentowi przed uzyskaniem tej zgody. Ustawa wyrażająca zgodę jest więc wcześniejszym elementem całej procedury.

Wniosek Rady Ministrów musi wskazywać sposób działania przedstawiciela Rzeczypospolitej Polskiej w Radzie Europejskiej. Może on zostać zobowiązany do opowiedzenia się za przyjęciem projektu aktu prawnego Unii Europejskiej albo do wstrzymania się od głosu. Przepis przewiduje zatem dwa możliwe kierunki stanowiska, które powinny zostać określone już we wniosku.

Jeżeli Prezydent nie podejmie decyzji, przedstawiciel Rzeczypospolitej Polskiej opowiada się za odrzuceniem projektu. Rozwiązanie to ustanawia wyraźną regułę na wypadek braku decyzji Prezydenta, zapobiegając pozostawieniu sposobu głosowania bez określenia. W praktyce przepis wiąże zgodę ustawową, wniosek Rady Ministrów, decyzję Prezydenta oraz działanie przedstawiciela w Radzie Europejskiej w jeden, uporządkowany tryb.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2024 r. poz. 1379.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 13.Art. 15.