Art. 6. Środki wobec nieletnich i wyjątkowe stosowanie kary

Wobec nieletniego mogą być stosowane środki wychowawcze, środek leczniczy oraz środek poprawczy. Wobec nieletniego kara może być orzeczona tylko w przypadkach określonych w ustawie, jeżeli inne środki nie są w stanie zapewnić resocjalizacji nieletniego.

Komentarz do Art. 6.

Przepis określa podstawowe rodzaje reakcji, jakie mogą być stosowane wobec nieletniego. Wymienia trzy kategorie środków: środki wychowawcze, środek leczniczy oraz środek poprawczy. Oznacza to, że katalog wskazany w tym przepisie obejmuje zarówno oddziaływania o charakterze wychowawczym, jak i środek związany z leczeniem oraz środek poprawczy.

Odrębnie uregulowano możliwość orzeczenia kary. Z przepisu wynika, że kara nie jest środkiem, który może być zastosowany w każdym przypadku dotyczącym nieletniego. Jej orzeczenie jest dopuszczalne wyłącznie wtedy, gdy spełnione są łącznie dwa warunki. Po pierwsze, musi chodzić o przypadek określony w ustawie. Po drugie, inne środki muszą okazać się niewystarczające do zapewnienia resocjalizacji nieletniego.

Przepis wiąże więc karę z oceną skuteczności pozostałych środków. Sama możliwość zastosowania środków wychowawczych, leczniczego lub poprawczego nie oznacza automatycznie, że można orzec karę. Kara ma zastosowanie dopiero przy wystąpieniu wskazanej w ustawie podstawy oraz wtedy, gdy inne środki nie są w stanie zapewnić resocjalizacji. Znaczenie praktyczne regulacji polega na rozróżnieniu środków stosowanych wobec nieletniego i wyraźnym ograniczeniu sytuacji, w których może zostać orzeczona kara. Przepis wskazuje tym samym, że resocjalizacja nieletniego jest zasadniczym punktem odniesienia przy wyborze reakcji, a kara została uzależniona od nieskuteczności innych środków.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

nieletni

resocjalizacja

Art. 5.Art. 7.