Art. 39. Odpowiednie stosowanie przepisów o pełnomocniku do obrońcy

W zakresie nieuregulowanym w niniejszej ustawie do obrońcy nieletniego przepisy Kodeksu postępowania cywilnego o pełnomocniku będącym adwokatem lub radcą prawnym stosuje się odpowiednio.

Komentarz do Art. 39.

Przepis określa, jakie regulacje należy stosować do obrońcy nieletniego w sprawach, których nie uregulowano w tej ustawie. W takim zakresie odsyła do przepisów Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Odesłanie ma charakter odpowiedni, co oznacza, że wskazane przepisy nie są stosowane automatycznie w każdym szczególe, lecz z uwzględnieniem roli obrońcy nieletniego oraz charakteru sprawy.

Znaczenie przepisu jest uzupełniające. Nie ustanawia on samodzielnie pełnego katalogu zasad dotyczących obrońcy nieletniego, lecz wskazuje sposób postępowania w sytuacjach pominiętych w ustawie. Najpierw należy więc ustalić, czy dana kwestia została w niej uregulowana. Jeżeli nie, punktem odniesienia stają się przepisy o pełnomocniku będącym adwokatem lub radcą prawnym, stosowane odpowiednio. Dzięki temu przepis zapewnia dodatkową podstawę do rozstrzygania zagadnień związanych z wykonywaniem funkcji obrońcy, mimo że nie opisuje szczegółowo wszystkich możliwych sytuacji.

Odesłanie obejmuje wyłącznie przepisy Kodeksu postępowania cywilnego dotyczące wskazanej kategorii pełnomocnika. Nie oznacza to zatem ogólnego zastosowania całego Kodeksu ani wszystkich regulacji dotyczących innych uczestników postępowania. Zakres wykorzystania tych przepisów wyznaczają dwa warunki, brak uregulowania danej kwestii w ustawie oraz możliwość odpowiedniego zastosowania regulacji odnoszącej się do adwokata lub radcy prawnego jako pełnomocnika.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

nieletni

Art. 38.Art. 40.