Art. 30. Zawieszenie postępowania w razie ukrywania się nieletniego

Postępowanie w sprawie nieletniego można zawiesić również wtedy, gdy nieletni ukrywa się i nie można go ująć.

Komentarz do Art. 30.

Przepis określa szczególną sytuację, w której postępowanie w sprawie nieletniego może zostać zawieszone. Chodzi o przypadek, gdy nieletni ukrywa się, a jednocześnie nie można go ująć. Obie okoliczności są ze sobą powiązane: samo ukrywanie się nieletniego nie zostało wskazane jako wystarczające, ponieważ przepis wymaga również braku możliwości jego ujęcia.

Użycie zwrotu „można zawiesić” oznacza, że zawieszenie jest dopuszczalne, ale przepis nie nakazuje jego zastosowania w każdym takim przypadku. Regulacja nie przesądza też o innych elementach postępowania, w szczególności nie określa czasu zawieszenia ani czynności podejmowanych w jego trakcie. Jej treść ogranicza się do wskazania przesłanki związanej z nieobecnością nieletniego i niemożnością jego ujęcia.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na tym, że postępowanie może zostać zawieszone także wtedy, gdy jego prowadzenie wiąże się z tym, że nieletni pozostaje ukryty i nie może zostać ujęty. Sformułowanie „również wtedy” wskazuje, że opisana sytuacja jest jedną z sytuacji pozwalających na zawieszenie postępowania, obok przypadków wynikających z innych przepisów. Przepis nie ustanawia automatycznego zawieszenia, lecz stwarza taką możliwość po ustaleniu wskazanych w nim okoliczności.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

nieletni

Art. 29.Art. 31.