Art. 13. Przepadek w związku z czynem zabronionym

Jeżeli nieletni dopuścił się czynu zabronionego, sąd rodzinny może orzec albo orzeka przepadek, w przypadkach określonych w ustawie.

Komentarz do Art. 13.

Przepis określa podstawową przesłankę zastosowania przepadku wobec nieletniego. Znajduje zastosowanie wtedy, gdy nieletni dopuścił się czynu zabronionego. Samo stwierdzenie takiego czynu nie oznacza jednak, że przepadek następuje automatycznie. O zastosowaniu tego środka rozstrzyga sąd rodzinny, a jego kompetencja została powiązana z przypadkami określonymi w ustawie.

Znaczenie przepisu polega na wskazaniu zarówno podmiotu podejmującego rozstrzygnięcie, jak i sytuacji, w której może ono zostać wydane. Jest nim sąd rodzinny, natomiast przesłanką pozostaje dopuszczenie się przez nieletniego czynu zabronionego. Przepis posługuje się sformułowaniem „może orzec albo orzeka przepadek”, co wskazuje, że sposób działania sądu zależy od przypadków przewidzianych w ustawie. Art. 13 nie opisuje tych przypadków szczegółowo, lecz odsyła do innych regulacji ustawy.

W ujęciu praktycznym przepis wyznacza ramy dla rozstrzygnięcia dotyczącego przepadku. Nie wskazuje, czego przepadek może dotyczyć, nie określa jego skutków i nie ustanawia jednej, obowiązującej w każdym przypadku decyzji. Z jego treści wynika natomiast, że rozstrzygnięcie pozostaje związane z czynem zabronionym popełnionym przez nieletniego oraz z warunkami określonymi w ustawie. Artykuł pełni więc funkcję przepisu otwierającego możliwość orzeczenia przepadku, ale nie stanowi samodzielnego, pełnego uregulowania wszystkich elementów tego środka.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2022 r. poz. 1700.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

nieletni

Art. 12.Art. 14.