Art. 1. Zakres regulacji i przepisy uzupełniające

1. Ustawa określa sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych, lokali o innym przeznaczeniu, prawa i obowiązki właścicieli tych lokali oraz zarząd nieruchomością wspólną.

2. W zakresie nieuregulowanym ustawą do własności lokali stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego.

Komentarz do Art. 1.

Przepis określa podstawowy zakres ustawy o własności lokali. Obejmuje ona sposób ustanawiania odrębnej własności samodzielnych lokali mieszkalnych oraz lokali przeznaczonych do innych celów. Oznacza to, że ustawa odnosi się do wyodrębniania konkretnych lokali jako osobnych przedmiotów własności, przy czym przepis wskazuje zarówno lokale mieszkalne, jak i lokale o innym przeznaczeniu.

Ustawa reguluje także prawa i obowiązki właścicieli tych lokali. Przepis nie wylicza ich treści, ale wyraźnie zalicza tę materię do zakresu ustawy. Odrębnym elementem jest zarząd nieruchomością wspólną, czyli sprawy związane z zarządzaniem częścią nieruchomości pozostającą poza samymi lokalami. W ten sposób art. 1 wskazuje trzy główne obszary regulacji: ustanawianie odrębnej własności lokali, sytuację ich właścicieli oraz zarząd nieruchomością wspólną.

Znaczenie ma również reguła uzupełniająca zawarta w ust. 2. Jeżeli dana kwestia dotycząca własności lokali nie została uregulowana w tej ustawie, stosuje się do niej przepisy Kodeksu cywilnego. Ustawa i Kodeks cywilny tworzą więc wskazany w przepisie układ: ustawa reguluje sprawy należące do jej zakresu, a przepisy Kodeksu cywilnego znajdują zastosowanie w zakresie, którego ustawa nie obejmuje. Przepis wyznacza tym samym ramy korzystania z obu źródeł regulacji przy ocenie zagadnień dotyczących własności lokali.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 1994 r. poz. 388.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 1a.