Art. 26. Właściwość wojewody i odmowa wszczęcia

1. Zezwolenie na pracę cudzoziemca na rzecz polskiego podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi wydaje wojewoda właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce pobytu stałego polskiego podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi.

2. Wszczęcia postępowania w sprawie wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca na rzecz polskiego podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi odmawia się, a wszczęte postępowanie umarza, jeżeli powierzenie pracy cudzoziemcowi nastąpiłoby:

1) w zakresie działalności określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 2;

2) w przypadkach, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. c–e.

Komentarz do Art. 26.

Przepis określa organ właściwy do wydania zezwolenia na pracę cudzoziemca na rzecz polskiego podmiotu powierzającego pracę oraz wskazuje sytuacje, w których postępowanie w tej sprawie nie może być prowadzone. Zezwolenie wydaje wojewoda właściwy ze względu na siedzibę lub miejsce pobytu stałego polskiego podmiotu powierzającego pracę cudzoziemcowi. Właściwość wojewody jest więc ustalana według miejsca związanego z podmiotem powierzającym pracę, a nie według miejsca wykonywania pracy przez cudzoziemca.

Przepis przewiduje również dwie konsekwencje procesowe. Jeżeli powierzenie pracy cudzoziemcowi nastąpiłoby w zakresie działalności określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 45 ust. 2 albo w przypadkach, o których mowa w art. 2 pkt 9 lit. c-e, wszczęcia postępowania odmawia się. Jeżeli postępowanie zostało już wszczęte, podlega umorzeniu. Oznacza to, że wskazane okoliczności wyłączają zarówno rozpoczęcie postępowania, jak i jego dalsze prowadzenie.

Znaczenie praktyczne przepisu polega na połączeniu właściwości miejscowej organu z ograniczeniami dotyczącymi dopuszczalności samego powierzenia pracy. Polski podmiot powinien być przyporządkowany właściwemu wojewodzie według siedziby albo miejsca pobytu stałego, a planowane powierzenie pracy nie może należeć do działalności lub przypadków wskazanych w art. 26 ust. 2. Przepis nie określa jednak treści działalności ani przypadków objętych tym wyłączeniem, lecz odsyła w tym zakresie do art. 45 ust. 2 oraz art. 2 pkt 9 lit. c-e.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt uchwalony przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej, Dziennik Ustaw z 2025 r. poz. 621.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 25.Art. 27.