Art. 1. Ustanowienie odznaczenia Krzyż Zachodni

Ustanawia się odznaczenie Krzyż Zachodni, zwane dalej „Krzyżem”, jako dowód wdzięczności wobec wolnego świata i ludzi, którzy potrafili dawać świadectwo solidarności z Polską i Polakami.

Komentarz do Art. 1.

Przepis ustanawia odznaczenie o nazwie „Krzyż Zachodni”, które w dalszej części ustawy jest określane jako „Krzyż”. Jego ustanowienie wyraża określony cel, odznaczenie ma być dowodem wdzięczności wobec wolnego świata oraz wobec ludzi, którzy potrafili dawać świadectwo solidarności z Polską i Polakami.

Znaczenie przepisu polega przede wszystkim na wskazaniu, komu i za jakie postawy ma być przypisywany sens tego odznaczenia. Krzyż odnosi się do dwóch kategorii adresatów wdzięczności. Pierwszą stanowi wolny świat, ujęty w przepisie jako całość. Drugą są ludzie, których wyróżnia zdolność dawania świadectwa solidarności z Polską i Polakami. Przepis nie określa w tym miejscu szczegółowych kryteriów przyznawania odznaczenia, procedury jego nadawania ani organu właściwego w tych sprawach. Ustala natomiast jego nazwę i podstawową funkcję symboliczną.

W praktyce art. 1 wyznacza ogólny sens Krzyża Zachodniego. Nie jest on opisany jako wyróżnienie za konkretną czynność lub zamknięty katalog zasług, lecz jako znak wdzięczności związany z solidarnością okazywaną Polsce i Polakom. Dalsze przepisy ustawy mogłyby doprecyzowywać zasady odnoszące się do tego odznaczenia, jednak sam art. 1 ogranicza się do jego ustanowienia oraz wskazania idei, którą ma wyrażać.

Komentarz ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej.

Tekst przepisu: akt wydany przez SEJM, Dziennik Ustaw z 2017 r. poz. 973.Indeks rzeczowy, tytuł redakcyjny i interpretacja przepisu: Kancelarium.

Art. 2.